หวึ่ง!
อากาศระหว่างฟ้าดิน คล้ายมีระลอกคลื่นกระเพื่อมเป็นชั้นๆ
ปลายนิ้วของต๋าจี่มีไอสีขาวขนาดจิ๋วเคลื่อนไหวราวกับไส้เดือน กำลังเลื้อยไปซ้ายแกว่งไปขวา แม้ว่าไอสีขาวจะมีขนาดเล็ก ทว่ากลับเหมือนแหล่งกำเนิดแสง ส่องสว่างทุกทิศทาง ย้อมทุกสิ่งรอบ บข้างให้กลายเป็นโลกสีขาว
กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์หนาแน่นล่องลอยตามออกมา ชวนให้ตื่นตะลึง จิตใจสั่นสะท้านอย่างอดไม่ได้
จิ้งจอกน้อยจ้องมองไอสีขาวนิ่งงัน “ท่านพี่ นี่ก็คือไอเซียนหรือ?”
“เอาล่ะ ไม่ต้องพูด!” ต๋าจี่สีหน้าจริงจัง สะบัดนิ้วเบาๆ ไอสีขาวนั้นก็พุ่งตรงไปยังร่างของจิ้งจอกน้อย
“ฟู่ว!”
ไอขาวไหลปกคลุมทั่วร่างจิ้งจอกน้อย ทันใดนั้นก็แบ่งตัวออกนับไม่ถ้วน แทรกซึมเข้าสู่อวัยวะทุกส่วนในร่างกาย
จิ้งจอกน้อยรู้สึกเพียงว่าร่างกายเบาหวิว ล่องลอยราวกับเทพเซียน แล้วทุกอย่างก็หายไป
มันจับหัวเล็กๆ ของตนด้วยความสงสัย “หือ? ท่านพี่ นี่จบแล้วหรือ?”
ต๋าจี่เองก็ผงะเล็กน้อย “ข้าก็ไม่แน่ใจ แต่คิดว่ามันไม่ใช่สิ่งที่จะสำเร็จได้ในชั่วข้ามคืน ไอเซียนจะค่อยๆ ปลุกสายเลือดของเจ้า”
“อ้อ” จิ้งจอกน้อยพยักหน้า
ต๋าจี่กล่าว “จริงสิ วันสองวันนี้เจ้าคัดเลือกปีศาจสักสองสามตัวให้ปลอมเป็นสัตว์ธรรมดา เดินไปมาอยู่
