มีบาดแผลยาวแห่งหนึ่ง จากบนลงล่างผ่านกลางหัวใจ เลือดสดไหลริน!
ผู้นี้มิใช่บรรพบุรุษตระกูลหลิ่วหรอกหรือ?!
เพียงแต่ไม่เหมือนกับท่าทีโอหังอวดดีก่อนหน้านี้ ใบหน้าของเขายังคงมีความตกใจขุ่นเคืองและสิ้นหวัง ดูแล้วคงจากไปอย่างไม่เป็นสุข
เซียน…ตายแล้ว?!
เอ่อ น่ะ นั่น…
ทุกคนต่างดวงตาเบิกโพลง รู้สึกเหมือนหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ สมองส่งเสียงหวึ่งๆ ไม่มีคำพูดใดสามารถบรรยายความรู้สึกของพวกเขาในยามนี้ได้เลย
นั่นคือเซียนที่อยู่เบื้องบนเชียวนะ เป็นเป้าหมายของผู้บำเพ็ญเซียนทุกคน ยามนี้กลายเป็นร่างไร้วิญญาณ ตายลงเช่นนี้ต่อหน้าต่อตา!
เป็นเรื่องสะเทือนขวัญ น่าหวาดกลัวเสียจริง!
เป็นถึงเซียนตระกูลหลิ่ว กลับถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือกระดาษอักษรแผ่นนั้น เพียงเพราะความอวดเก่งถือดีชั่วครู่สั้นๆ?!
ซี้ด——
ร่างกายทุกคนสะดุ้งเฮือก ราวกับฝันไปไม่มีผิด
พวกเขาสั่นสะท้าน ต่อไปภายหน้าหากคิดจะอวดดีคงต้องระวัง อาจถึงตายได้!
หลิ่วซิงเหอมองเงาร่างนั้นที่ดูเหมือนกับไร้วิญญาณ แล้วขยี้ตาดูอีกที เมื่อมองจนแน่ใจแล้วถึงได้กรีดร้องคร่ำครวญออกมา “ท่านบรรพบุรุษ!”
น้ำเสียงเศร้าโศกราวกับเด็กน้อยเสียบ้าน ชวนให้คนฟังทุกข์ใจ ใครเห็นก็น้ำตาไหล
ส่วนคนตระกูลหลิ่วท
