ำด้วยความตื่นเต้น เขาหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “มีกระดาษอักษรนั่น ไม่แน่พวกเราอาจไม่ต้องกลัวเซียนแล้วก็ได้!”
เขาเห็นการจำแลงจากกระดาษอักษรของหลี่เนี่ยนฝานกับตาตัวเอง ภายในมีพลังบรรจุอยู่ ไม่แพ้พวกเซียนแน่นอน!
บัดนี้กระดาษอักษรกางออกจนสมบูรณ์
คร่าหนึ่งชีวิตในสิบย่างก้าว เดินทางพันลี้มิอาจรั้ง!
บรรลุภารกิจก็จากไป ปกปิดตัวตนแลชื่อเสียง!
คำง่ายๆ ไม่กี่คำ กลับเปล่งแสงสีแดงพวยพุ่งไปด้วยจิตสังหารมหึมา จนเกือบจะก่อร่างเป็นสสาร ทั่วทั้งผืนฟ้าราวกับเป็นสีแดง!
“หือ? มีสมบัติระดับนี้ในโลกมนุษย์ด้วยหรือ?” บรรพบุรุษตระกูลหลิ่วหรี่ตา จิตใจรู้สึกสั่นไหว
ใบหน้าเริ่มเผยความเคร่งขรึม ดวงตาจ้องมองกระดาษอักษรแผ่นนั้น ยกมือไปทางดาบยาว รัศมีทั่วร่างเพิ่มสูงขึ้นอีกครั้ง เงื้อดาบยาวฟันลงที่กระดาษอักษร!
เซียนใช้ศาสตราเซียน!
อำนาจพลังครั้งนี้ไม่อาจเทียบได้กับครั้งก่อน ดาบนี้แทบจะตัดผ่าทางช้างเผือกได้เลยทีเดียว!
ลำแสงสีแดงบนกระดาษอักษรเริ่มเอ่อล้นออกมา กลายเป็นด้ายแดง ไอสังหารมหึมา
ด้ายแดงเหล่านั้นคล้ายกับมีชีวิต พัวพันสอดประสานพุ่งไปที่ดาบยาว!
“ฟึบ!”
ตามมาด้วยเสียงอันแผ่วเบา ดาบยาวถูกด้ายแดงตัดขาดสะบั้นอย่างง่า
