สิ่งที่น่าสะพรึงกลัว
ถูกเปลวเพลิงเช่นนี้ล้อมรอบ ค่ายกลของตระกูลหลิ่วตกอยู่ในอันตรายแล้ว ศิษย์ตระกูลหลิ่วหลายคนเหงื่อแตกดั่งเม็ดฝน ร้อนจนสลบไป บ้างก็ศรัทธาพังทลาย ตกใจหนีออกจากจวนตระกูลหลิ่ว ยังไม่ทันจะสัมผัสเปลวเพลิง ก็สลายกลายเป็นไอ หายวับไปจากโลก
“โง่เง่า!” เมื่อเห็นฉากนี้ หลิ่วซิงเหออดตวาดไม่ได้ แรงโทสะมหึมาปรากฏบนใบหน้า
ขณะนั้นจู่ๆ เสียงฉินก็ดังเข้ามาในหู ทำให้ร่างกายสั่นสะท้าน จิตใจพลันว่างเปล่า
โชคดีที่สติหลุดไปเพียงชั่วครู่ก็รู้สึกตัวกลับมา
ทว่ายังมีมังกรเพลิงที่ทำลายม่านพลังของตระกูลหลิ่วจนเป็นรูโหว่ ในระหว่างการกวาดล้าง ห้องหับมากมายของจวนตระกูลหลิ่วไม่หลงเหลือกระทั่งร่องรอย
หลิ่วซิงเหอใบหน้าบูดบึ้ง ประกายเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาราวกับมีดคม เขากัดฟันคำราม “โจวต้าเฉิง!”
ที่แท้ศิษย์ที่ศรัทธาพังทลายมิใช่เพราะหวาดกลัว ทว่าเป็นผลจากเสียงฉิน!
กู้ฉางชิงร่วมกับโจวต้าเฉิง ทั้งคู่ต่างมีศาสตราเซียน เป็นไปไม่ได้ที่ตระกูลหลิ่วจะหยุดยั้งพวกเขา การกวาดล้างมีเพียงแค่ช้าหรือเร็วเท่านั้น
หลิ่วซิงเหอกระอักเลือดอาบดาบยาว จากนั้นก็วาดดาบเป็นวงกลม แสงแห่งดาบทั่วผืนฟ้าร้องคำราม เสริมค่ายกลของตระกูลหลิ่ว เขาตะโกนเส
