ียงแข็ง “กู้ฉางชิง โจวต้าเฉิง ตระกูลหลิ่วของข้าไปหาเรื่องใครกันแน่? พวกเจ้าถึงทำเช่นนี้?!”
กู้ฉางชิงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “หาเรื่องคนที่เจ้าไม่กล้าแม้แต่จะคิด ไม่ต้องดิ้นรนแล้ว หากจะโทษก็ต้องโทษ ที่ตระกูลหลิ่วของเจ้าใช้อำนาจบาตรใหญ่จนเคยตัว! จำไว้หากเกิดมาชาติหน้า เป็นคนถ่อมตัวเป็นมิตรสักหน่อย ใครบางคนมิใช่คนที่จะล่วงเกินได้!”
“เขาเป็นใครกันแน่? ข้ายินดีไปขอโทษและรับผิดด้วยตนเอง!” หลิ่วซิงเหอรีบกล่าว
โจวต้าเฉิงยิ้มดูถูก “ไปขอโทษและรับผิด? เจ้าคู่ควรรึ?”
หลิ่วซิงเหอหายใจติดขัด พูดอย่างโกรธเคือง “บุตรชายข้าก็ตายแล้ว ข้ารับปากว่าจะไม่แก้แค้น! หรือว่าจะไม่ยอมหยุด? ต้องทำลายตระกูลหลิ่วของข้าให้ได้จริงๆ?”
“เหอะๆ บอกว่ากวาดล้างทั้งตระกูล ก็กวาดล้างทั้งตระกูล!” โจวต้าเฉิงสองมือดีดฉิน เสียงฉินเร่งจังหวะเร็วขึ้น ไอสังหารก็ปรากฏขึ้น รัศมีพลังพุ่งถึงจุดสูงสุดในบัดดล
เพลงฉินกลับกลายเป็นการดักซุ่มโจมตีจากรอบด้าน!
เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!
ม่านพลังของตระกูลหลิ่วแตกออกทีละชุ่น จากนั้นก็กลายเป็นรูโหว่ เปลวเพลิงไหลเข้าไปราวกับกระแสน้ำ ทันใดนั้นทั่วทั้งตระกูลหลิ่วก็กลายเป็นทะเลเพลิง!
“อ๊ากกกก!”
หลิ่วซิงเหอดวงตาแดงก่ำ
