ป็นเสาลำแสงเพลิงซึ่งเกินความสูงของจวนตระกูลหลิ่ว เชื่อมต่อกับท้องฟ้า คล้ายกับปิดตายตระกูลหลิ วไว้ในเสาแห่งลำแสง!
สีหน้าหลิ่วซิงเหอเปลี่ยนไปมาก เผยให้เห็นสายตาไม่อยากเชื่อ น้ำเสียงแหลมสูง “ธงเพลิงสวรรค์? เจ้าบ้าไปแล้ว ถึงกับเอาธงเพลิงสวรรค์ออกมา ไม่ต้องใช้มันผนึกมารแล้วหรือ?”
“ก่อนหน้านี้ใช่ ทว่าบัดนี้ไม่ต้องการแล้ว!” กู้ฉางชิงโบกมือไปที่ธงเพลิงสวรรค์ เปลวเพลิงไม่สิ้นสุดคล้ายกับมีชีวิต เริ่มเคลื่อนไปมาบนท้องฟ้า ก่อเกิดเส้นทางไฟสายหนึ่ง
“จะฆ่าข้ารึ?”
โจวต้าเฉิงหัวเราะเหอะๆ “สำนักอย่างพวกข้า มีศาสตราเซียนแล้วต้องภูมิใจมากนักรึ? ผู้ใดบ้างไม่มีเส้นสนกลในเลย?”
เขายกสองมือขึ้น ฉินโบราณที่ส่องประกายระยิบระยับปรากฏขึ้นตรงหน้า ทันทีที่มันปรากฏออกมาก็คล้ายมีเสียงฉินลอยออกมาในอากาศ
นั่นคือฉินจิตสวรรค์ของอารามเต๋าหลินเซียน!
จักรพรรดิลั่วยืนกระอักกระอ่วนอยู่ข้างๆ อ้าปากอึกๆ อักๆ
อวดความมั่งคั่งก็อวดเถอะ แต่ไม่โจมตีส่วนตัวจะได้หรือไม่?
ข้าไม่มีไง เฮ้ย!
