งศีรษะชา ไม่กล้าคิดต่อ
ขณะที่กำลังหวาดกลัว ในใจพวกเขาก็อดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้
อาหารมื้อนี้เป็นอาหารมื้อใหญ่มื้อแรกในโลก หากได้กินสักคำ แม้แต่เซียนก็ยังต้องอิจฉา!
ตนต้องบำเพ็ญโชคแปดชั่วอายุคนมาเป็นแน่ ถึงได้รับความโปรดปรานจากคุณชายหลี่ มีความสุขจริงๆ!
ในที่สุดก็เกิดเสียง “ฉึบ” หลี่เนี่ยนฝานใช้มีดสับไปบนอุ้งเท้าหมีอย่างแรง
เรียบร้อย!
หลี่เนี่ยนฝานฉีกยิ้ม ใส่อุ้งเท้าหมีลงในหม้ออีกครั้ง ขณะเดียวกันก็เริ่มเทธาราปราณ
ความสูงของธาราปราณประมาณสองในสามของของอุ้งเท้าหมี
ถึงคราวเริ่มทำอาหารอย่างเป็นทางการ!
ส่วนผสมทั้งหมดที่เตรียมพร้อมแล้วถูกเทลงในหม้อ วางปลาไว้เหนืออุ้งเท้าหมี รู้สึกเหมือนอุ้งเท้าหมีกำลังจับปลา
จากนั้นก็เริ่มเคี่ยวอย่างช้าๆ
หลี่เนี่ยนฝานใส่เครื่องปรุงรสเป็นครั้งคราว
หลังจากใส่เครื่องปรุงทั้งหมด กลิ่นหอมจางๆ ก็ลอยออกมา ทุกคนเพิ่งจะสูดดมกลิ่นหอม ยังไม่ทันจะออกสีหน้าเคลิบเคลิ้ม หลี่เนี่ยนฝานก็ปิดฝาหม้อ
กลิ่นหอมหายไปในทันที
ความเสียใจพาดผ่านใบหน้าของทุกคน
หลี่เนี่ยนฝานเอ่ยว่า “ต่อไปแค่รอให้เดือดก็พอแล้ว อุ้งเท้าหมีมีความหนา หากอยากเพลิดเพลินกับรสชาติอย่างเต็มที่ ก็ต้องใช้เวลานาน”
ท