่านั้น
กู้จื่อเหยากำลังเรียบเรียงคำพูด คิดว่าจะพูดอย่างไรดี
ทันใดนั้น เสียง “ซ่าา” จากถ้วยก็ดังขึ้น
กลับเห็นว่าไข่มุกปลุกจิตลอยอยู่ในถ้วยและหมุนอย่างช้าๆ คล้ายกับมีก๊าซอยู่ในน้ำ ฟองเล็กๆ พุ่งออกมาพร้อมกับเสียงซ่า
ปากกู้จื่อเหยาอ้าออกเล็กน้อย ราวกับว่านี่เป็นครั้งแรกที่นางรู้จักไข่มุกปลุกจิต
“ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่นี่ นี่ก็เริ่มแล้ว” หลี่เนี่ยนฝานหัวเราะฮ่าๆ มองเครื่องอัดอากาศที่กำลังทำงานด้วยความสงสัย ฉุดความคิดหนึ่งขึ้นมา จึงเอ่ยถามว่า “สิ่งนี้ควบคุมด้วยเสีย ยงเช่นกันหรือไม่?”
ก่อนที่กู้จื่อเหยาจะตอบกลับไป เขาก็เอ่ยขึ้นอย่างอดใจรอไม่ไหว “เร่งความเร็วอัดอากาศ”
“วื้ด”
อย่างที่คาดไว้ เครื่องอัดอากาศเริ่มหมุนเร็วขึ้น แม้แต่น้ำในถ้วยก็เริ่มกระเพื่อม เพียงครู่เดียวน้ำแห่งความสุขของคนอ้วนที่ชอบเก็บตัวอยู่บ้านก็เสร็จสมบูรณ์
“เอ่อ นี่มัน…” ใบหน้าของกู้จื่อเหยาว่างเปล่า ข้าจำได้ว่าไข่มุกปลุกจิตไม่ได้เป็นแบบนี้นี่? หรือข้าจำผิด?
หลี่เนี่ยนฝานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ พูดด้วยรอยยิ้ม “ควบคุมด้วยเสียงจริงๆ ด้วย เป็นของดี!”
กู้จื่อเหยารีบฝืนยิ้มเป็นธรรมชาติ “ควบ…ควบคุมด้วยเสียงจริงๆ ด้วย เรื่องนี้คุณชายห