จริงแล้วการเลี้ยงปีศาจก็เหมือนการเลี้ยงสัตว์ สัตว์บ้านกับสัตว์ป่าที่อยู่ข้างนอกต่างกัน แม้ว่ากระเรียนขาวตัวนี้จะบำเพ็ญตบะจนกลายเป็นปีศาจ แต่นิสัยอ่อนโยน ไม่รักการต่อสู้ จึงอาศัยอยู่ในหุบเขาเมฆาครามของเรา”
“มีปีศาจบินได้เช่นนี้ไม่เลวเลยทีเดียว” หลี่เนี่ยนฝานกล่าวด้วยความอิจฉา
ไม่รู้ว่าสิ่งที่ตนเลี้ยงพวกนั้นจะเปลี่ยนเป็นปีศาจได้หรือเปล่า คงจะยาก อีกกี่ร้อยปีก็ยังเอื้อมไม่ถึง แม้เต่าเฒ่าจะให้ตนขี่ แต่น่าเสียดายที่มันบินไม่ได้
เขาส่ายหน้ายิ้มอย่างขมขื่น ตนเป็นเพียงปุถุชน เลี้ยงปีศาจบ้าบออะไร อย่าให้โดนปีศาจกินเสียก่อนเถอะ
ฉินม่านอวิ๋น ลั่วซืออวี่และกู้จื่อเหยาเข้าใจได้พร้อมกันโดยไม่ต้องเอ่ย พวกนางตื่นตัวต่อคำพูดของผู้ยิ่งใหญ่ตลอดเวลา เพื่อให้แน่ใจว่าจะสามารถเข้าใจนัยที่แอบแฝงของผู้ยิ่งใหญ่ได้ในทันที
มาแล้ว!
คำใบ้ของปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่มาแล้ว!
เห็นได้ชัดว่าผู้ยิ่งใหญ่ต้องการปีศาจที่บินได้ ปีศาจธรรมดาๆ ใช้ไม่ได้ ดูเหมือนว่าต้องหาปีศาจระดับสูงมาสักตัวแล้ว!
พวกนางฮึดในใจพร้อมกัน จดจำเรื่องนี้ไว้ในใจ
ระหว่างสนทนา ทุกคนก็เดินทางมาถึงเชิงเขาแล้ว
หลี่เนี่ยนฝานเพิ่งจะตระหนักว่าเชิงเขาแห่งนี้มิใช่จุดที่ต่ำที่สุด ทว
