โครมคราม.
คลื่นพลังอันทรงพลังระเบิดกระจายครั้งแล้วครั้งเล่า ทำเอาผู้ชมที่ยืนดูอยู่ไกลๆ ใจสั่นสะท้าน
สมกับเป็นยอดฝีมือ ขั้นสวรรค์ลี้ลับ จริงๆ ไป๋หลิงมองด้วยความเลื่อมใส
เวลานี้ นักพรตซอมซ่อที่อยู่กลางสนามรบ หยิบแส้ปัดรังควานออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้
มันเปรียบเสมือนกระบี่คมกริบในมือ ทุกการสะบัดฟาด ล้วนแฝงไว้ด้วยอานุภาพทำลายล้างรุนแรง
ฝ่ายบรรพชนสำนักเหมันต์น้ำแข็งก็ไม่ยอมน้อยหน้า
พลังของเขาในตอนนี้แข็งแกร่งมหาศาล ไม่ด้อยไปกว่านักพรตซอมซ่อเลย
กล่าวได้ว่า ทั้งสองฝ่ายสูสีคู่คี่กัน
กินกันไม่ลง
แต่นักพรตซอมซ่อดูจะผ่อนคลายกว่ามาก
เขาคือ ขั้นสวรรค์ลี้ลับ ของจริง ส่วนบรรพชนสำนักเหมันต์น้ำแข็งอาศัยค่ายกลพิทักษ์สำนักและยาเพื่อเพิ่มพลัง ซึ่งมีเวลาจำกัด
เร่งพลังขึ้นอีก เป็นไปตามคาด… บรรพชนสำนักเหมันต์น้ำแข็งรู้ข้อจำกัดนี้ดี จึงตะโกนสั่งผู้อาวุโสด้านหลัง
ขอรับ เหล่าผู้อาวุโสต่างทุ่มสุดตัว
ถ้าคนนอกมาเห็นเข้า คงนึกว่านักพรตซอมซ่อเป็นผู้รุกรานที่ชั่วร้าย
สู้กันอยู่นานเกือบครึ่งชั่วยาม พลังของบรรพชนสำนักเหมันต์น้ำแข็งจึงเริ่มลดลง
แม้แต่ตัวบรรพชนเองก็นึกไม่ถึงว่า นักพรตซอมซ่อผู้นี้จะร้ายกาจขนาดนี้ สู้กันมาตั้งนานยังเอาไม่ลง
