ะโล่ ทำให้พื้นที่รอบข้างที่พังพินาศอยู่แล้ว ยิ่งเสียหายหนักกว่าเดิม
แกร๊ก แกร๊ก
ไม่นานนัก โล่แสงก็เริ่มปรากฏรอยร้าว
บัดซบ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ บรรพชนสำนักเหมันต์น้ำแข็งไม่ยินยอมพร้อมใจ
เขาคิดว่า ด้วยค่ายกลพิทักษ์สำนักและพลังยา เขาจะสามารถเอาชนะนักพรตซอมซ่อได้
แต่ผลกลับตาลปัตร นักพรตซอมซ่อไม่ใช่ ขั้นสวรรค์ลี้ลับ ธรรมดา แถมประสบการณ์ต่อสู้ยังเหนือชั้นกว่าเขามาก
เพล้ง
โล่แสงแตกกระจาย
ปลายพู่กันยักษ์ทะลวงผ่านไปอย่างง่ายดาย
อ๊าก.
เสียงร้องโหยหวนดังระงม
วินาทีนั้น ผู้บริหารระดับสูงของสำนักเหมันต์น้ำแข็ง ถ้าไม่ตายก็พิการ
แม้แต่บรรพชนสำนักเหมันต์น้ำแข็ง ก็คุกเข่าลงกับพื้น กระอักเลือดออกมาเต็มปาก ลุกไม่ขึ้นอีก
แต่แววตายังคงเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
เห็นการต่อสู้จบลง ไป๋หลิงจึงเดินเข้ามา
ส่วนศิษย์สำนักเหมันต์น้ำแข็ง พอเห็นบรรพชนพ่ายแพ้ ใครจะกล้าอยู่ต่อ
ต่างพากันหนีตายจ้าละหวั่น
ไป๋หลิงไม่ได้สนใจคนพวกนั้น ทุกสำนักย่อมมีทั้งคนดีและคนเลว
ศัตรูหลักของนางคือพวกระดับแกนนำอย่างปิงเสวียนต่างหาก
แม่หนู เป็นไง ข้าเก่งไหมล่ะ นักพรตซอมซ่อกลับมาทำตัวทะเล้นอีกครั้ง
อืม เก่งจริงๆ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ไป๋หลิงยอมรับในฝีมือของ
