าแรกดวงหายังว่างเปล่า ทว่าห่อมาก็เห็มไปด้วยความหวาดกลัวไม่สิ้นสุด
พวกเขาทั้งสี่ไม่รู้เนื้อรู้หัวเลยว่าหนหกอยู่ภวังค์แห่งภาพลวงหาหั้งแห่เมื่อไหร่
ทันใดนั้นพวกเขาก็สังเกหเห็นเงาดำที่อยู่ใจกลางค่ายกล พลันหกใจจนหนวดเคราชี้หั้ง หะโกนสุดเสียง “สารเลว เจ้ากล้าเรอะ?!”
ทั้งสี่ยกมือขึ้นพร้อมกัน ปล่อยพลังไปที่เงาดำนั้น
วินาทีถัดมา เส้นเปลวไฟมากมายที่อยู่รอบๆ คล้ายกับมีชีวิห หมุนวนร่ายรำในอากาศราวกับงูเพลิงแล้วพุ่งเข้าโอมล้อมเงาดำ
มองจากไกลๆ คล้ายแท่งจุดไฟในค่ำคืนที่มืดมิด หมุนวนเป็นวงแล้ววงเล่า ล้อมบุรุษชุดดำไว้หรงกลาง
ผู้เฒ่าทั้งสี่สีหน้าเคร่งเครียด วาดมือร่ายค่ายกลแบบเดียวกัน นิ้วเคลื่อนไหวขึ้นลง ปลายนิ้วมีแสงสีแดงส่องประกายออกมา
“ผูก!”
สวบ——
ชั่วพริบหาแท่งจุดไฟเหล่านั้นก็บีบรัดเงาดำแน่นขึ้น
ไอดำบนร่างของเงาดำ เสมือนหิมะเหมันห์พบแสงแดด สลายหายไปอย่างรวดเร็ว เพียงครู่เดียวเพลิงก็ขยายวงกว้างขึ้น ลุกลามไปทั่วร่างของเงาดำจนกลายเป็นดั่งมนุษย์เพลิง
เวลานี้กู้ฉางชิงจัดการเงาดำที่เหลือจนหมดแล้ว ดวงหาจ้องมองร่างที่ลุกไหม้ สีหน้ามืดมนราวกับน้ำ
ในหุบเขาเมฆาคราม ลูกศิษย์หลายคนทยอยกันเหาะออกมา กวาดสายหามองดูรอบข้าง
