้ ก็แทบจะโกรธเลือดขึ้นหน้า ดวงตาปรากฏจิตสังหาร เขาโบกฝ่ามือ โซ่เพลิงก็พุ่งจากข้อมือพั นรอบคอของหลิ่วหรูเซิงราวกับลูกไก่ ถูกชูขึ้นไปกลางอากาศ
เพราะไอ้โง่พวกนี้ โลกบำเพ็ญเซียนทั้งใบเกือบจะถึงคราวจบเห่! พวกข้ากำลังช่วยโลกไว้!
ชายชราผู้หนึ่งข้างหลิ่วหรูเซิงใบหน้าอึมครึม วาดค่ายกลในมือชี้ไปยังโซ่เพลิง ทันใดนั้นมีดลมปราณก็ตัดโซ่เพลิงจนขาด
ชายชราปกป้องหลิ่วหรูเซิงไว้ด้านหลัง “สหายเต๋าทุกคน พวกท่านคิดจะทำสิ่งใด? สกุลหลิ่วของข้าดูเหมือนมิเคยมีเรื่องบาดหมางกับพวกท่านกระมัง?”
เขามองโจวต้าเฉิงอย่างระแวดระวัง พยายามระงับโทสะ เอ่ยอย่างสุภาพที่สุด
เขาเป็นผู้บำเพ็ญขั้นชูเชี่ยวเช่นเดียวกับจักรพรรดิลั่ว มีหน้าที่ปกป้องความปลอดภัยของหลิ่วหรูเซิง ทว่ายามอยู่ต่อหน้าโจวต้าเฉิงก็ยังไม่พอให้อยู่ในสายตา
“คนเขลาย่อมไม่หวาดหวั่น” ฉินม่านอวิ๋นส่ายหน้า พูดอย่างคลุมเครือ “พวกเจ้าไม่รู้หรอกว่าตนเองได้ล่วงเกินบุคคลเช่นไรลงไป นับจากวันนี้ สกุลหลิ่วจะถูกลบชื่อออกจากโลกบำเพ็ญเซียน ”
นางนึกถึงสายตาของหลี่เนี่ยนฝาน
