า ด้วยสีแดง
พายุคลั่งก่อตัว!
หลี่เนี่ยนฝานจ้องมองเสาเพลิงมหึมาทั้งห้าด้วยดวงตาเบิกกว้าง อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่งในพลังอันยิ่งใหญ่
‘สุดยอด! นี่น่ะหรือพลังของผู้บำเพ็ญเซียน แม่เจ้าโว้ย!’
แม้เดาได้นานแล้วว่าผู้บำเพ็ญเซียนสามารถย้ายภูเขาถมทะเล แต่เมื่อเห็นกับตาตัวเอง ความตกตะลึงนี้ก็ไม่ยากเกินกว่าจะจินตนาการ
สายลมนำพาคลื่นความร้อนพัดผ่านใบหน้าจนเขารู้สึกได้ถึงความร้อนที่แผดเผารุนแรง
หัวใจของเขาพลันรู้สึกเสียดแทงขึ้นมาอย่างเลี่ยงไม่ได้
‘เหตุใดคนถึงมีพลังอำนาจแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้? ฉันอุตส่าห์ทะลุมิติมาแล้วแท้ๆ ยังบำเพ็ญเซียนไม่ได้อีก? น่าอนาถเกินไปแล้ว ฉันก็ไม่ได้อยากแข็งแกร่งมากมายอะไร ขอแค่มีพลังได้ สักครึ่งหนึ่งของพวกเขาก็พอแล้ว!’
“ฟึบ ฟึบ ฟึบ!”
เสาเพลิงขนาดยักษ์หลอมรวมเข้ากับพลังงานสีดำของหุบเขาราวกับงูคลั่ง ทันใดนั้นก็เกิดเสียงเกรี้ยวกราดรุนแรง
“โฮก!”
เสียงกรีดร้องราวกับสัตว์ร้ายดังออกมาจากภายในหุบเขา พลังงานสีดำเริ่มหดตัว กลายร่างเป็นเงาสัตว์ดำทะมึน เกลือกกลิ้งไปทั่ว หาทางออกจากกรงขั
