ง
“ครืน!”
หลี่เนี่ยนฝานเห็นได้ชัดว่าดินสีดำในหุบเขาโป่งขึ้นราวกับฟองสบู่
คล้ายมีบางอย่างกำลังจะปะทุขึ้นจากพื้น
ผู้เฒ่าที่อยู่ตรงกลางสีหน้าเคร่งขรึม เอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า “ใช้ไฟจริงนำทาง ปิดผนึกตาข่ายมาร!”
ในมือของเขามีธงสีแดงเข้มผืนหนึ่ง เขาโยนมันขึ้นไปในอากาศเบาๆ
ทันใดนั้นเปลวเพลิงที่อยู่ล้อมรอบผู้เฒ่าทั้งห้าก็รวมตัวกันเหนือท้องฟ้าโดยมีธงแดงเป็นศูนย์กลาง ก่อเกิดม่านเพลิงขนาดใหญ่พอๆ กับหุบเขา ครอบปกคลุมลงมาช้าๆ
ก้อนหินซึ่งเดิมทีไม่โดดเด่นสะดุดตารอบหุบเขาเบื้องล่าง กลับค่อยๆ ทยอยเปล่งแสงสว่างสีแดงเข้ม จากนั้นเปลวเพลิงก็ลุกโหม แผดเผาไปทั่วบริเวณ ทะลวงควันดำจนกลายเป็นลวดลายแปลกประหลาดบ บนพื้น!
ตอนนี้หลี่เนี่ยนฝานถึงได้ตระหนักว่ารอบหุบเขาได้ถูกวางค่ายกลไว้แต่แรกแล้ว
ม่านเพลิงที่ปกคลุมบนท้องฟ้าสะท้อนกับค่ายกลเปลวเพลิงบนพื้นดิน ยิ่งครอบต่ำลงทุกที ควันดำเหล่านั้นเหมือนกับมีมือนับไม่ถ้วนกำลังพยายามดันม่านเพลิงที่ครอบอยู่ขึ้นไป
ทั้งสองต่างตกอยู่ในสภาวะจนตรอก คล้ายกลายเป็นภาพที่ถูกแช่แข็ง
เวลาผ่านไป ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง ใบหน้าผู้เฒ่าทั้งห้าเป็นสีแดง หยาดเหงื่อเม
