เมื่อไข่ต้มใบชาตกถึงท้อง ทั่วร่างกายของพวกเขาก็พลันสั่นสะท้าน สัมผัสได้เพียงกระแสความร้อนที่ไหลเข้าสู่สมอง จนตกอยู่ในสภาวะปลอดโปร่ง
ความรู้สึกเช่นนี้รุนแรงกว่ายามได้กินข้าวต้มผักหลายเท่า ราวกับได้ดวงตาเห็นธรรม กลองพลบค่ำระฆังยามเช้า[1] ได้ตื่นรู้เห็นแจ้ง
สองพี่น้องกู้จื่อเหยาตะลึงค้าง แทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่พวกตนพบเจอมาทั้งหมด
ทำนองมรรคานี้เข้มข้นเหลือเกิน!
เกือบจะเทียบได้กับการนิพพาน!
ไข่ฟองเดียวทำให้พวกเขาตื่นรู้ขึ้นกว่าเดิมอีกมาก หากเอ่ยไป ไม่ว่าใครคงหาว่าบ้า
เหนือจินตนาการจนน่าตกใจ!
เพื่อลดความตื่นตระหนกในใจ พวกเขาพยายามชิมเครื่องเคียงไปพลางสองสามคำ แต่ก็ต้องตะลึงอีกครั้ง เมื่อพบว่าแม้แต่เครื่องเคียงก็ยังสัมผัสได้ถึงทำนองมรรคา
นี่เรียกว่ากินข้าวที่ไหน เห็นชัดๆ ว่ากินโชคชะตา!
แต่ละคำล้วนเป็นดั่งของล้ำค่าที่ไม่สามารถประเมินได้!
กู้จื่อเหยาหัวใจเต้นโครมคราม จนถึงตอนนี้นางรู้แล้วว่าสิ่งที่ฉินม่านอวิ๋นกล่าวนั้น หาได้เกินจริงแม้แต่น้อย กลับยังน้อยไปเสียด้วยซ้ำ!
เพียงข้าวต้มหนึ่งชาม ไข่ต้มใบชาหนึ่งฟอง พร้อมด้วยเครื่องเคียงอีกสองสามคำ
พวกเขาก็อิ่มแล้ว
ทว่าไม่ใช่อิ่มท้อง หากแต่เพราะได้รับทำนอ
