่งเดียว
มองปราดเดียว หลี่เนี่ยนฝานก็คิดว่าชุดกระโปรงนี้ช่างเข้ากับต๋าจี่ยิ่งนัก จึงทำได้เพียงหน้าด้านรับไว้
เมื่อเห็นหลี่เนี่ยนฝานยอมรับของ สองพี่น้องกู้จื่อเหยาก็ผ่อนลมหายใจ สีหน้าพลันสดใส แอบรู้สึกยินดี
แน่นอนว่าต้องทุ่มเทสุดตัว นี่นับเป็นการเริ่มต้นที่ดีทีเดียว
พวกเขานั่งยืดตัวตรง เหลือบมองอาหารบนโต๊ะ ถึงได้เห็นว่านอกจากไข่ต้มใบชาแล้ว อาหารบนโต๊ะยังมีอีกไม่น้อยเลย
ข้าวต้มผักหม้อดินเล็ก เข้าคู่กับหมั่นโถวอวบอ้วนสีขาวจานใหญ่ นอกจากนี้ยังมีเครื่องเคียงสองสามอย่างและผลไม้นานาชนิดอีกถาดหนึ่ง
อาหารเช้าเป็นเรื่องของโภชนาการ แต่ทานมากไปก็ไม่ใช่เรื่องดี การจัดชุดอาหารเช่นนี้นับว่าอุดมสมบูรณ์พอแล้ว
ครั้งนี้หลี่เนี่ยนฝานนำอาหารที่นำมาด้วยทั้งหมดออกมา พวกเขามาเป็นแขก จะทำตัวต๊อกต๋อยเกินไปไม่ได้
ฉินม่านอวิ๋นมองดูอาหารบนโต๊ะด้วยดวงตาเป็นประกาย น้ำลายแทบจะไหลทะลักออกมา
โชคชะตา!
อาหารบนโต๊ะนี้คือโชคชะตาที่สวรรค์ประทาน!
ดูเหมือนวันนี้ผู้ยิ่งใหญ่จะอารมณ์ดี ก้าวหน้า ต้องก้าวหน้าไปอีกขั้นแน่ๆ!
ต๋าจี่หยิบช้อนตักข้าวต้มให้กับทุกคนด้วยท่วงท่าสง่างาม
“ขะ ขอบคุณ” กู้จื่อเหยารับชามมาอย่างระมัดระวัง กระทั่งน้ำเสีย