นิ้วของหลี่เนี่ยนฝานเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วว่องไว เพริดพริ้งราวผีเสื้อโบยบิน ชวนให้รู้สึกเพลินตาเพลินใจ
ไม่นาน กระดาษแผ่นเรียบก็กลายเป็นรูปร่างสามมิติ
ศีรษะเชิดสูง สองปีกแผ่กว้าง เรียวหางโค้งขึ้น เป็นนกกระเรียนขนาดเล็กนั่นเอง
“ว่ากันว่าหากภาวนาต่อฝนดาวตก พรที่ขอจะเป็นจริง และกระเรียนกระดาษก็หมายถึงความสุข สองสิ่งนี้นั้นเข้าคู่กัน”
หลี่เนี่ยนฝานยิ้มพลางหยิบนกกระเรียนกระดาษขึ้นมา หันมันเข้าหาฝนดาวตกซึ่งอยู่ไม่ไกลออกไปบนท้องฟ้า ชั่วขณะนั้น นกกระเรียนกระดาษแลดูราวกับกำลังโบยบิน โดยมีท้องนภาเป็นฉากหลั ง ช่างงดงามน่ามองยิ่งนัก
เป็นทัศนียภาพงดงามซึ่งหาได้ยากยิ่ง
น่าเสียดายที่ไม่มีกล้องถ่ายรูป ไม่เช่นนั้นถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกก็คงเป็นตัวเลือกที่ดีไม่น้อย
“คุณชาย นี่คืออะไรหรือ” ฉินม่านอวิ๋นมองนกกระเรียนกระดาษ เอ่ยถามด้วยความสงสัย
ในสายตาของนาง นกกระเรียนกระดาษตัวนี้ดูไม่ซับซ้อน วัสดุมีเพียงกระดาษ คุณชายหลี่พับง่ายๆ เพียงไม่กี่ครั้ง
ก็กลายเป็นนกกระเรียนกระดาษแล้ว ลักษณะนั้นบอกไม่ถูกว่างดงามเพียงใด ตั้งแต่หัวจรดหางนั้นประณีตไร้ที่ติ
เพียงแต่ว่า ยามที่นางตั้งใจจับจ้องอยู่นั้น ไม่รู้ว่าคิดไปเอง
