ิญหน้ากับปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้ พวกเขาย่อมตั้งสติของตนให้ตื่นตัว ทุกคำที่เขาพูดจำต้องใคร่ครวญเป็นอย่างดีด้วยกลัวว่าสิ่งที่ตนทำจะไปยั่วโทสะของปรมาจารย์
สิ่งสำคัญก็คือ ปรมาจารย์คนนี้มีนิสัยแปลกประหลาด ตนต้องตื่นตัวตลอดเวลา จำต้องเป็นลูกขุนพลอยพยักตามบทบาทปุถุชนของเขาด้วย ความกดดันนี้จึงทบทวีขึ้นไปอีก
แต่ว่า…ถ้าหากไม่ใช่เพราะนิสัยอันแปลกประหลาดชอบคิดว่าตนเป็นปุถุชนของผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้ พวกเขาจะมีโอกาสประจบประแจงและได้รับของขวัญจากเขาได้อย่างไร ทั้งกินทั้งดื่มก็ล้วนแต่ม มีโชคชะตาของตน
โชคชะตา อัศจรรย์เหนือคำบรรยาย
ดูแล้ว ต้องพักการบำเพ็ญเพียรไว้ชั่วคราว และฝึกความแข็งแกร่งของสภาพจิตใจให้มากเสียแล้ว
ฉินม่านอวิ๋นเบนสายตาไปยังต๋าจี่ เอ่ยถามอย่างเคารพ “ขอถามแม่นางต๋าจี่สักหน่อยว่านกกระเรียนกระดาษตัวนี้ใช้อย่างไรหรือ”
“ไม่รู้” ต๋าจี่ส่ายหน้า ก่อนจะตอบว่า “แต่เรื่องที่นายท่านทำ ดูแล้วเหมือนไม่ใส่ใจ แท้จริงแล้วมีความหมายลึกซึ้งซ่อนอยู่ ในเมื่อเขามอบให้แล้ว เจ้าก็เก็บไว้ให้ดี”
“ม่านอวิ๋นเข้าใจแล้ว” ฉินม่านอวิ๋นเก็บนกกระเรียนกระดาษอย่างระมัดระวัง นางเอ่ยขึ้นอย่างไม่ห้ามอยู่ “แม่นางต๋าจี่ได้อยู่ข้างกาย
