แน่ชัดว่าทำอะไรได้ ทว่า…ในใจก็รู้ว่าต้องเป็นสิ่งที่สุดยอดมาก!
ท่าทางตนเองจะประจบประแจงได้ถูกทางแล้ว ต้องเป็นเพราะคุณชายหลี่เห็นว่านางดีดฉิน จิตใจจึงผ่องแผ้ว ถึงได้มอบของล้ำค่านี้ให้กับตน
ปรางแก้มสองข้างของฉินม่านอวิ๋นแดงระเรื่อ เห็นได้ชัดว่าดีใจจนแทบตะโกนออกมา กระนั้นก็ยังพยายามข่มรักษาสีหน้าสุขุมเยือกเย็น
หลี่เนี่ยนฝานเห็นท่าทางระมัดระวังของนาง ก็อดลอบยิ้มไม่ได้ ผู้หญิงชื่นชอบนกกระเรียนกระดาษจริงด้วย เหมือนว่าจะได้เห็นสิ่งที่สะกิดความรู้สึกรักใคร่ทะนุถนอมใจในล่ะมั้ง
สายตาของจักรพรรดิลั่วและคนอื่นๆ จับจ้องไปยังนกกระเรียนกระดาษ แทบอยากยื่นลูกตาเข้าไปแนบ ความรู้สึกนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าการได้รับโชคครั้งใหญ่จากสวรรค์เลยด้วยซ้ำ
โอกาสได้หลุดหายไปต่อหน้าต่อตา ความเจ็บปวดนี้ไม่อาจพรรณนาได้
ฉินม่านอวิ๋นยังคงถือนกกระเรียนกระดาษ กล่าวว่า “ขอบคุณคุณชายหลี่”
หลี่เนี่ยนฝานยิ้มเอ่ย “เจ้าชอบก็ดี นี่ก็ดึกมากแล้ว ข้าไปนอนก่อนละ”
จากนั้น เขาก็หาววอด เดินกลับเข้าไปในเรือวิเศษอีกครา
กระทั่งหลี่เนี่ยนฝานหายลับไปจากสายตา ผู้คนต่างก็เผยสีหน้าตื่นอกตกใจ ขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าหัวใจนั้นผ่อนคลายลง
ยามเผช
