“จ๊อบแจ๊บๆ”
โจวต้าเฉิงกินส่งเสียง ทั้งยังเลียเศษสาลี่ที่ติดมุมปากเสียด้วย
ทันใดนั้นทั้งร่างก็ชะงักไป
ความรู้สึกอุ่นวาบพลันคุกรุ่นขึ้นมาจากท้องน้อย ไหลไปยังรยางค์ทั้งสี่ ประหนึ่งแช่ทั้งร่างลงในน้ำอุ่น
ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่สมองของเขาก็พลันกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก ราวกับเพิ่งตื่นขึ้นจากความฝัน
เหมือนกับการกินอาหารบำรุงไม่มีผิดเพี้ยน ฉับพลันกำลังวังชาสติสัมปชัญญะก็เต็มเปี่ยมถึงขั้นสุด
“นี่ นี่มัน…ทำนองมรรคา?!”
เขาไม่กล้ารอช้า รีบประคองสติให้มั่นคง ทำความเข้าใจโดยละเอียด และประมวลพลังทั้งหมดที่ได้
แม้ว่าทำนองมรรคาและพลังปราณในผลสาลี่จะมีประสิทธิภาพจำกัดในระดับพลังเช่นเขา ทว่าทำนองมรรคาก็คือทำนองมรรคา ต่อให้ยุงจะตัวเล็กแต่ก็ยังมีเนื้อนี่นา
สาลี่เจือปนทำนองมรรคา หากแพร่งพรายออกไปคงจะทำให้ทั้งโลกบำเพ็ญเซียนคลุ้มคลั่งกระมัง
สาลี่ผลเดียวก็คุ้มค่าที่เขาออกติดตามคุณชายหลี่มาแล้ว!
สมแล้วที่เป็นผู้ยิ่งใหญ่ สาลี่ล้ำค่าเช่นนี้ถึงกับนำมากินเป็นผลสาลี่ธรรมดาอย่างสบายใจเฉิบ
ใช่แล้ว ปรมาจารย์มองว่าตนเองเป็นปุถุชน จะมองของล้ำค่าเช่นนี้เป็นของธรรมดาย่อมไม่ใช่เรื่องแปลก
นี่คือพลังของปรมาจารย์สินะ
หลี่เนี่ยนฝานยืนอยู่บน
