ก่อน!
สรุปแล้วควรแล่นผ่านไปไหมนะ
สีหน้าของโจวต้าเฉิงซับซ้อนปรวนแปร สุดท้ายจึงหันหลังเข้าไปในเรือเหาะ
ไม่นานเขาก็พาฉินม่านอวิ๋นและคนอื่นๆ ออกมาด้วยสีหน้าขึงขัง
จักรพรรดิลั่วยังคงไม่อยากเชื่อ พูดขึ้นอย่างอดไม่ได้ “เจ้าพูดซะลึกลับชวนพิศวง ข้าว่าเจ้าหลอกข้าอยู่”
เขาพูดไปพลางเงยหน้าขึ้น
ชั่วขณะต่อมา เขาก็ต้องชะงักไป อ้าปากค้างเป็นรูป ‘O’ ราวกับเห็นผีอย่างไรอย่างนั้น
“นี่…นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน?!” จักรพรรดิลั่วสีหน้าเปลี่ยนไปมา ถึงขั้นคิดว่าตนกำลังหลับฝันไป
จักรพรรดิลั่วกลืนน้ำลายลงคอ ฝืนพูดออกมาว่า “คลื่นเพลิงดาราเปิดทางให้ ไม่ใช่กระมัง! มันกำลังเปิดทางให้ใครกัน”
สีหน้าของฉินม่านอวิ๋นก็อึ้งงันไปเช่นกัน เพียงแต่นางสูดลมหายใจลึกในทันใด รีบปรับสภาพจิตใจ แววตาแฝงความเคารพเลื่อมใสระคนตื่นเต้น แทบเอ่ยด้วยเสียงสั่นเทิ้ม “นอกจากท่านนั้นแ แล้ว คลื่นเพลิงดาราจะเปิดทางให้ใครได้อีก”
จักรพรรดิลั่วเลียริมฝีปากซึ่งแห้งผาก กล่าวด้วยความตระหนก “ข้าก็เดาออกแล้ว แต่ว่า…นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว ไม่อยากจะเชื่อเลย!”
ดวงตาของฉินม่านอวิ๋นจ้องมองโจวต้าเฉิง เอ่ยถามว่า “ผู้อาวุโสรอง ก่อนหน้านี้ท่านอยู่บนดาดฟ้าคุยอะไรกับ
