ในใจย่อมเกิดความรู้สึกเลื่อมใส เฝ้าคอยจะได้ยลโฉมหน้าที่แท้จริง
“เคร้งๆ!”
สองมือของฉินม่านอวิ๋นมิได้หยุดนิ่ง แต่กลับว่องไวขึ้นเรื่อยๆ เพลงฉินเริ่มเร่งเร็วและกระชั้นขึ้นเรื่อยๆ
ทันใดนั้นกระแสลมก็โหมพัดขึ้นมา
เหนือศีรษะของผู้อาวุโสใหญ่ ขุนเขาสูงซึ่งก่อตัวจากหมู่เมฆก็เริ่มสั่นสะเทือน ก่อนจะถล่มครืนลงมา แปรเปลี่ยนเป็นเศษเมฆกระจัดกระจายพุ่งออกมา
“ฟู่ๆๆๆ”
กระแสลมพัดแรงขึ้นเรื่อยๆ พานให้แทบลืมตาไม่ขึ้น
ลูกศิษย์อารามเต๋าหลินเซียนล้วนสูดลมหายใจเข้าลึก แหงนหน้ามองเทพธิดาผู้สง่างามราวหลุดพ้นจากโลกีย์ ไม่อาจแบ่งแยกชายหญิง ดวงตาฉายแววบ้าระห่ำ
ยามนั้น สมองก็ดังอื้ออึงจากเพลงฉินนี้ ถึงแม้เป้าหมายของฉินม่านอวิ๋นจะมิใช่พวกเขา ทว่าพวกเขาก็โดนหางเลขเข้าไปด้วย ทำให้พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลเช่นกัน
กลางเวหากว้าง
หมู่เมฆขาวเหล่านั้นทะลักทลายอย่างคลุ้มคลั่ง หมุนตลบเหนือศีรษะของฉินม่านอวิ๋นชั้นแล้วชั้นเล่า ราวกับก่อตัวเป็นวังน้ำวน ไอปราณพวยพุ่งออกมาอย่างไร้ที่สิ้นสุด
ทั่วทั้งใต้หล้าประหนึ่งหลงเหลือเพียงบทเพลงฉินของฉินม่านอวิ๋น ส่วนเพลงฉินของผู้อาวุโสทั้งห้าย่อมถูกมองข้ามไปโดยปริยาย หิ่งห้อยกระจิริดไหนเลยจะเทียบเทียมดวง
