จันทรา?
สองมือของผู้อาวุโสใหญ่กดฉินไว้ หมายจะบรรเลงบทเพลงต่อ กระนั้นกลับพบว่าตนมีใจหากแต่ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง!
ผู้อาวุโสอีกสี่คนก็เป็นเช่นเดียวกัน
พวกเขาพลันบังเกิดความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจบางอย่าง คล้ายกับว่าพวกเขาไม่คู่ควรจะใช้เพลงใดประชันกับเพลงฉินบทนี้ ถึงขั้นว่าในส่วนลึกของจิตใจก็ยังรู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจจะบรรเลง ต่อไป
พวกเขาไม่อยากขัดจังหวะบทเพลงของฉินม่านอวิ๋น!
ท่วงทำนองเพลงฉินนี้ไพเราะ ปานประหนึ่งคำสอนสั่งจากมรรคาไหลรินสู่หัวใจของพวกเขา
ชั่วขณะนั้น ฉินม่านอวิ๋นก็ชนะแล้ว!
ทว่า…นางยังคงไม่หยุดมือ กลับเร่งทำนองให้เร็วขึ้น เข้าสู่สภาวะบ้าคลั่งก็ว่าได้
นางค่อยๆ หลับตาลง เสียงเพลงโอบล้อมรอบกายดุจสายลม
ไม่สิ!
ความรู้สึกนี้ชอบกลนัก!
ข้าจำได้ว่าก่อนหน้านี้คุณชายหลี่ไม่ได้บรรเลงเพลงเช่นนี้
ในห้วงสำนึกของนางหวนระลึกถึงความรู้สึกมากมาย ความรู้สึกนี้ช่างคุ้นเคย ราวกับว่าพบเห็นในความฝันทุก
ค่ำคืน
“หวึ่งๆๆ!”
ในตอนนั้นเอง ฉินเบื้องหน้าผู้อาวุโสทั้งห้าก็ส่งเสียงร้องแผ่วเบา สายฉินสั่นไหวตามแรงลมเคล้าคลอไปกับเสียงเพลงฉินของฉินม่านอวิ๋น
เพลงฉินสอดประสาน!
