เราสาบานด้วยจิตเต๋าว่าจะไม่แพร่งพรายออกไปแม้แต่คำเดียว!”
“เป็นเช่นนั้นย่อมดีที่สุด!” ฉินม่านอวิ๋นพยักหน้า
ผู้อาวุโสใหญ่เอ่ยถาม “จริงสิ เมื่อครู่พวกเจ้าบอกว่าจะช่วยบรรเทาเรื่องร้อนใจของปรมาจารย์”
จักรพรรดิลั่วพยักหน้าตอบ “มิผิด ปรมาจารย์อยากกินพรายน้ำในทะเลสาบจิ้งเยวี่ย พวกข้ากำลังเตรียมจะไปจัดการ”
ผู้อาวุโสใหญ่รีบร้อนเอ่ย “เช่นนั้นรออะไรอยู่เล่า ข้าไปด้วย รีบไปเร็ว!”
ผู้อาวุโสรองเองก็กล่าวว่า “ได้รับใช้ปรมาจารย์นับเป็นเกียรติของข้า เมื่อครู่ข้าคลางแคลงปรมาจารย์ จำต้องชดเชย!”
ผู้อาวุโสอีกสามคนก็ทะยานลำแสงออกไปด้วยความตื่นเต้น “ไปด้วย ไปด้วย!”
