เหลือคำใบ้ที่สอง
ฉินม่านอวิ๋นเอ่ยปากอย่างอ้อยอิ่ง “หากข้าคาดเดาไม่ผิด คุณชายหลี่อยากอาหารป่า และอาหารป่านั้นก็หมาย
ถึงปีศาจ”
เรื่องนี้นางมีประสบการณ์มากโข คราก่อนล่าสัตว์ให้คุณชายหลี่ ถึงกับได้นกอินทรีจักรพรรดิปีศาจจันทราเงินมาเชียวนะ!
“ข้าว่าข้าเข้าใจแล้ว”
ลั่วซืออวี่คลับคล้ายคลับคลาว่ากำลังขบคิด “ข้าเคยสังเกตว่าคุณชายหลี่มักจะชอบลงไปซื้อปลาจากแผงขายปลาในเมืองลั่วเซียน แต่ว่าช่วงนี้เป็นเพร ราะทะเลสาบจิ้งเยวี่ยมีพรายน้ำปรากฏตัว ทำให้ชาวประมงจับปลาได้น้อยลง ด้วยเหตุนี้คุณชายหลี่จึงบ่นว่าอยากกินปลาแต่ไม่ได้กิน”
“ข้อมูลสำคัญเช่นนี้ไฉนเจ้าถึงเพิ่งนึกได้” ฉินม่านอวิ๋นดวงตาเป็นประกายจรัส รีบร้อนเอ่ยถาม “พรายน้ำนั่นคือปีศาจมัจฉาหรือ”
ลั่วซืออวี๋พยักหน้าตอบ “ว่ากันว่าเป็นภูตเป๋าฮื้อ[1]”
“เป๋าฮื้อก็เป็นปลา! คุณชายหลี่จะกินปลา ย่อมต้องหมายถึงเป๋าฮื้อนี่ไม่ผิดแน่!” ฉินม่านอวิ๋นเผยสีหน้าตื่นเต้นกระตือรือร้น “เรื่องนี้จะรอช้า าไม่ได้ พวกเรารีบไปทะเลสาบจิ้งเยวี่ย ช่วยกันจับเป๋าฮื้อตัวนี้มาให้ได้!”
จักรพรรดิลั่วและลั
