อึดอัดเสียจริง ในเมื่อมาแล้ว ก็ย่อมต้องออกไปดูโลกบำเพ็ญเซียนบ้าง แถมยังมีต๋าจี่อยู่ด้วย ต้องออกไปเที่ยวให้มากสักหน่อย
“เรื่องนั้น…”
หน้าผากของจักรพรรดิลั่วผุดเม็ดเหงื่อออกมา เขาโง่เขลาเกินกว่าจะกระจ่างในความหมายอันลึกล้ำในคำพูดของคุณชายหลี่ กิจกรรมที่คุณชายหลี่พูดถึงคืออะไรกันแน่นะ
น่าปวดหัวเหลือเกิน!
เมื่อเห็นว่าจักรพรรดิลั่วเงียบงันไปเนิ่นนาน หลี่เนี่ยนฝานก็ยิ้มเอ่ย “หากตอนนี้ไม่มีก็ไม่เป็นไร มีเมื่อไหร่รบกวนท่านบอกข้าก็พอ”
กิจกรรมทำนองนี้เกรงว่าปีหนึ่งคงมีเพียงไม่กี่ครั้ง ถ้าหากตอนนี้ไม่มีก็ธรรมดา
จักรพรรดิลั่วกระวนกระวายใจ รีบร้อนพยักหน้าตอบไป “ย่อมได้!”
หลี่เนี่ยนฝานกำลังจะเดินไปส่งจักรพรรดิลั่วและลั่วซืออวี่ที่ประตู จู่ๆ ก็พูดว่า “จริงสิ ยังมีเรื่องจะรบกวนพวกท่านอีกเรื่อง”
เขาหันหลังไป หยิบกล่องใบเล็กออกมาจากในห้อง ก่อนจะยื่นให้ลั่วซืออวี่ “ครั้งก่อนฉินม่านอวิ๋นมา ข้ารับปากนางว่าจะมอบโน้ตเพลงให้ เพียงแต่หลายวันมานี้นางก็ยังไม่มารับไป ไ ไม่รู้ว่าพวกท่านสะดวกช่วยข้านำไปให้นางไหม”
โน้ตเพลง?
มอบให้ฉินม่านอวิ๋น?
ลั่วซืออวี่และจักรพ
