รรดิลั่วใจกระตุกวูบพร้อมกัน มองไปยังกล่องใบเล็กอย่างอิจฉาตาร้อน
หน็อยแน่อารามเต๋าหลินเซียน หน็อยแน่ฉินม่านอวิ๋น ฝีมือร้ายกาจไม่เบา ถึงกับได้รับความโปรดปรานจากปรมาจารย์ถึงเพียงนี้
อารามเต๋าหลินเซียนบำเพ็ญวิถีเพลงฉิน โน้ตเพลงที่คุณชายหลี่มอบให้มีหรือจะธรรมดา คงจะล้ำค่าเสียยิ่งกว่าเคล็ดวิชาเซียนกระมัง!
ในใจของเขารู้สึกซับซ้อน แต่กลับไม่กล้าบังเกิดความคิดอื่นใด เพียงแต่กล่าวอย่างเคารพว่า “คุณชายหลี่วางใจเถิด ข้าจะต้องนำไปส่งให้ถึงมือ”
“เช่นนั้นก็ขอขอบคุณ” หลี่เนี่ยนฝานเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม ในที่สุดก็แก้เรื่องคิดไม่ตกไปได้เรื่องหนึ่งแล้ว
ลั่วซืออวี่และจักรพรรดิลั่วเดินออกมาจากเรือนสี่ประสาน
พวกเขามองกล่องไม้ใบเล็กในมือ นัยน์ตาเปี่ยมแววริษยา
วาสนาครั้งใหญ่
ต้องเป็นวาสนาครั้งใหญ่อย่างแน่นอน!
มูลค่าของโน้ตเพลงนี้เกรงว่าจะไม่ได้ด้อยไปกว่ากระดาษเขียนคำอวยพรเลย!
“เฮ้อ แม้แต่น้ำแข็งทมิฬพันปีอารามเต๋าหลินเซียนก็ยังยกมาให้คุณชายหลี่ เห็นทีมาตรฐานการประจบประแจงก็มิได้ต่ำเตี้ยเรี่ยดินเลย!” จักรพรรดิลั่วพรูลมหายใจยาว เอ่ยอย่างเศร ร้าหมอง “ผู้เฒ่าเหยาเมิ่งจี
