ต็ม”
ต๋าจี่แค่นเสียงหึ “คนเขาเพิ่งแต่งหน้าครั้งแรก ยังควบคุมแรงไม่ได้ เลี่ยงไม่ได้ที่จะเปรอะเปื้อนบ้าง”
“เอาละ ต่อไปนี้จะให้พวกท่านชมอาหารเลิศรสซึ่งข้าเพิ่งสรรสร้างขึ้นมาใหม่!” หลี่เนี่ยนฝานยิ้มร่าพลางหยิบไอศกรีมออกมาจากตู้เย็น ท่าทางของเขานุ่มนวลแช่มช้าเพื่อไม่ให้ไอศก กรีมหักท่อน
ถึงอย่างไรเขาก็ทำพิมพ์ไว้ล่วงหน้า เพื่อให้ไอศกรีมมีรูปร่างและคงรูปแบบที่แน่ชัด ไม่มีทางทำเสียเรื่องได้
จักรพรรดิลั่วได้สติจากความตะลึงลาน เอ่ยว่า “คุณชายหลี่ อาหารนี้คือน้ำแข็งหรือ”
เขากินอาหารมานานนม ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีสิ่งที่กินตอนเป็นน้ำแข็งได้
“อื้ม แช่แข็งแล้วถึงกินคลายร้อนได้” หลี่เนี่ยนฝานพยักหน้า “ตู้เย็นนี้ใช้การได้ไม่เลว อาหารซึ่งถูกเก็บไว้ไม่บูดไม่เสียแม้แต่น้อย ทำไอศกรีมได้อย่างแน่นอน”
ตู้เย็น?
จักรพรรดิลั่วมองไปยังผลึกธาตุน้ำแข็ง
ย่อมเป็นเช่นนั้นไม่ใช่หรือ นี่เป็นถึงสมบัติล้ำค่าที่เก็บแช่แข็งได้แม้แต่อายุขัย คงความสดของอาหารมีหรือจะทำไม่ได้
ในตอนนั้นเอง หลี่เนี่ยนฝานก็หยิบไอศกรีมออกมาแบ่งให้ทั้งสามคน
จักรพรรดิลั่วรับไอศกรีมจากมือของหลี่เนี่ยน
