ในตอนนั้น นานนานก็หยิบจดหมายออกมาฉบับหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า “อาจารย์ ข้ายังเขียนจดหมายให้พี่ชายฉบับหนึ่งด้วย ข้าอยากบอกเขาว่าข้าปลอดภัยดี เพียงแต่ไม่รู้ว่าควรส่งไปอย่า างไร”
เขียนให้พี่ชาย?
หญิงชรากระวนกระวายใจขึ้นมา รีบบอกว่า “ย่อมส่งออกไปได้อยู่แล้ว เอาจดหมายมาให้ข้า วันนี้ข้าจะช่วยนำไปส่งให้พี่ชายเจ้า”
ต้องนำจดหมายฉบับนี้ไปส่งอย่างแม่นยำและรวดเร็วที่สุด ไม่อาจรอช้าได้!
นางเตรียมจะนำจดหมายนี้ไปให้ส่งให้ราชวงศ์เซียนเฉียนหลงด้วยตนเอง และให้ราชวงศ์เซียนเฉียนหลงนำไปส่งต่ออีกที
หญิงชราและอู๋หานเยียนเดินออกจากห้องของนานนานด้วยจิตใจอันซับซ้อน
กระดาษเขียนตัวอักษรแผ่นนั้นแม้จะมีค่าควรเมือง แต่พวกนางกลับไม่กล้าคิดจะตุกติกแม้แต่น้อย
ทั้งสองมองหน้ากัน ล้วนเห็นความหนักแน่นขึงขังจากสายตาของอีกฝ่าย
ชั่วขณะนั้นเอง อู๋หานเยียนก็ชะงักไป สายตากวาดมองไปรอบๆ ไอเย็นเฉียบพุ่งเข้าปะทะ พานให้นางหนาวเหน็บจนชาวาบไปทั้งสรรพางค์กาย!
กลับเห็นว่าในห้องที่นานนานอาศัยอยู่ พื้นดินเหลืองอันแร้นแค้นมีต้นไม้ใบหญ้างอกงามขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ มวลบุปฝาแข่งกันชูช่
