องสาวของตนแก่ชราลงมากโดยไม่ทันรู้ตัว เมื่อก่อนเป็นดรุณีน้อยวัยแรกแย้มเปี ยมชีวิตชีวา บัดนี้ร่วงโรยเป็นหญิงชราผู้เดียวดายสองคน
ชั่วขณะนั้น ความทุกข์ตรมก็พลันถั่งโถมในใจของนาง เอ่ยอย่างหมดอาลัยตายอยาก “ที่ผ่านมาลำบากเจ้าแล้ว ต้องแบกรับความกดดัน จนทำให้เจ้าเลอะเลือนยามชรา เริ่มฝันกลางวันไปลมๆ แล้งๆ เ เอาเถิด เอาเถิด เมื่อข้าตายไป เจ้าก็ยุบสำนักจินเหลียนเสีย…”