ทำให้ดวงตาซึ่งปิดสนิทของนางสั่นเครือเล็กน้อย ก่อนจะลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก
เสียงอันแหบพร่าอ่อนแรงดังขึ้น “ในที่สุดเจ้าก็มาแล้ว ครั้งนี้ได้สิ่งใดมาบ้างเล่า”
หญิงชราเอ่ยอย่างเต็มตื้น “ท่านพี่ ครั้งนี้ข้าได้ลูกศิษย์ที่ไม่เป็นสองรองใครมาคนหนึ่ง!”
“จริงหรือ”
อู๋หานเยียนเดิมทีคิดว่าไม่มีหวังเท่าไรนัก ครั้นได้ยินคำพูดนี้ ใบหน้าอ่อนละโหยโรยแรงเริ่มมีสีเลือดฝาด รีบกล่าวว่า “หรือว่าจะเป็นรากปราณระดับกลาง?”
หญิงชราส่ายหน้า “ไม่ใช่”
น้ำเสียงของอู๋หานเยียนสั่นเครือ “ชะ…เช่นนั้นก็เป็นอัจฉริยะรากปราณระดับสูง?”
หญิงชรายังคงส่ายหน้า “ก็ไม่ใช่ นางเป็นเพียงรากปราณระดับล่าง”
ดวงตาของอู๋หานเยียนซึ่งพราวประกายพลันหม่นลงในชั่วพริบตา ยิ้มขมขื่นพลางกล่าว “เจ้านี่นะ แกล้งให้ข้าดีใจก่อนตาย”
หญิงชรารีบเอ่ย “ท่านพี่ ข้าไม่ได้แกล้งท่าน รากปราณนั้นไม่เพียงพอให้ตัดสินลูกศิษย์คนนี้ นางเป็นวาสนาของสำนักจินเหลียนของพวกเรา! ครั้งนี้…สำนักจินเหลียนของพวกเราต้อง รุ่งเรืองเป็นแน่!”
“เจ้ารู้ไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่” อู๋หานเยียนหันไปมองหญิงชราอย่างทนไม่ไหว ฉับพลันก็พบว่าน้
