ับ
อาหารเช้าอันจืดชืด ทุกเช้าตรู่กินไข่ดาวทอด ต่อจากนั้นก็กินข้าวต้มเปล่าควบคู่กับผักดอง นับว่าเป็นความสุขอย่างหนึ่ง
ถึงแม้อาหารเช้าจะไม่ได้หรูหราอู้ฟู่ แต่จะให้กินข้าวต้มเปล่าไปตลอดก็คงจะไม่เข้าท่า ถ้าหากมีขนมปังหรือนมเข้าคู่กันด้วยก็จะสมบูรณ์แบบไปเลย
ในตอนนั้นเอง อยู่ๆ หลี่เนี่ยนฝานก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมา จึงมองไปยังโคมไฟซึ่งอยู่ไกลออกไป ก่อนจะเอ่ยถามว่า
“จริงสิ แล้วหิ่งห้อยกินอะไรล่ะ”
กว่าจะได้มาซึ่งแหล่งกำเนิดแสงที่ดีงามขนาดนี้นั้นแสนยากลำบาก ถ้าหากปล่อยให้อดตาย ย่อมเสียหายอย่างใหญ่หลวง มิหนำซ้ำคนเขาอุตส่าห์มาส่องแสงให้ตนเอง ตนก็ควรปฏิบัติต่ออีกฝ่า ายอย่างเต็มที่
ต๋าจี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบไปอย่างไม่มั่นใจ “เหมือนจะเป็น…น้ำค้างกระมัง”
“น้ำค้าง” หลี่เนี่ยนฝานชะงักไป ยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ “ข้ารู้แค่ว่าเทพธิดาดื่มน้ำค้าง ตอนนี้มีหิ่งห้อยมาเพิ่ม
อีกแล้วเหรอ”
เขามองโคมไฟ เอ่ยปากว่า “ไม่รู้เหมือนกันว่าใช้น้ำข้าวต้มแทนได้ไหม”
ไม่ทันไร เขาก็นำน้ำข้าวต้มใส่เข้าไปในโคมไฟ ตั้งใจจะลองดูสักหน่อย
ทันทีที่น้ำข้าวต้มเข้าไปในโคมไฟ ปีศาจหิ่งห้อยน้อยก
