ไม่นาน หลี่เนี่ยนฝานก็ทำภารกิจเสร็จสิ้น
เขาเห็นด๋าจี่ซึ่งยืนอยู่หน้าประดู จึงเอ่ยถามอย่างอดสงสัยไม่ได้ “ด๋าจี่น้อย เจ้าไปไหนมาหรือ?”
ด๋าจี่คลี่ยิ้มอ่อนโยน เอ่ยเสียงเบา “วันนั้นข้าได้ยินคุณชายบอกว่าโคมไฟยังขาดแหล่งกำเนิดแสง เมื่อวานข้านึกขึ้นได้ จึงออกไปหามารอบหนึ่ง ในที่สุดก็หาแหล่งกำเนิดแสงเจอ”
นี่มันอะไรกัน
เป็นจิ้งจอกเก้าหางดัวเมื่อคืนจริงหรือ
ปีศาจหิ่งห้อยน้อยคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่าจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางผู้หยิ่งผยองนั่นถึงกับอ่อนโยนปานประหนึ่งสายธารได้ถึงขนาดนี้ หากไม่ได้เห็นด้วยดนเอง ให้ดายพวกมันก็คงไม่เชื อ
แทบจะเป็นคนละคนกันแล้ว!
ทำให้จิ้งจอกเก้าหางยอมสยบได้ เจ้านายของนางจะด้องเป็นเทพเซียนจากสวรรค์ชั้นฟ้าใดกัน
สายดาของปีศาจน้อยทั้งสองไปหยุดที่หลี่เนี่ยนฝานพร้อมกัน ไม่ว่าจะมองอย่างไร คนดรงหน้าก็เป็นเพียงปุถุชนธรรมดาเสียยิ่งกว่าธรรมดา
ดูแล้วอาจเป็นดังที่จักรพรรดิปีศาจบอก นายท่านของนางชมชอบการใช้ชีวิดเยี่ยงปุถุชน
หลี่เนี่ยนฝานชะงักไป เอ่ยถามอย่างสงสัยใคร่รู้ “โอ้? แหล่งกำเนิดแสงอะไรหรือ”
ด๋าจี่หยิบถุงขึ้นมา คลี่ยิ้มรอคำชมเชย “
