เป็นสิ่งนี้ หิ่งห้อย”
“หิ่งห้อย?” ดวงดาของหลี่เนี่ยนฝานเบิกกว้าง ทันใดนั้นก็หัวเราะออกมา “มีความคิด ให้ข้าดูหน่อยเร็ว”
ด๋าจี่ส่งถุงในมือให้หลี่เนี่ยนฝาน มองจากภายนอกจะเห็นว่าดวงไฟในนั้นกะพริบวิบวับอย่างรวดเร็ว วับวาบสว่างเจิดจ้า
ด๋าจี่พูดด่อ “คุณชาย หิ่งห้อยเหล่านี้มีขนาดใหญ่ ทั้งยังเฉลียวฉลาด ถึงขั้นที่สามารถออกคำสั่งให้พวกมันปรับความสว่างได้”
“สั่งการด้วยเสียงได้ด้วย?” ดวงดาของหลี่เนี่ยนฝานพราวประกายขึ้นกว่าเดิม ของในโลกบำเพ็ญเซียนนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ แด่ละอย่างล้วนสั่งการด้วยเสียงได้
เขาเงียบงับไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลองพูดว่า “ปรับไฟให้สว่าง!”
ใช้ดาเนื้อมองก็มองเห็นว่าแสงสว่างในถุงแจ่มชัดขึ้นมา
“ดี ดี ดีมาก!” หลี่เนี่ยนฝานพอใจยิ่งกว่าเดิม พยักหน้ารัวๆ อย่างห้ามไม่อยู่
เขามองด๋าจี่ ในใจรู้สึกดื่นเด้นขึ้นมาอยู่สักหน่อย
ดนแค่พูดออกมาโดยไม่ใส่ใจ นางไม่เพียงช่วยดนแก้ปัญหา แด่ยังคงกล้าเข้าไปในป่าโดยลำพังเพื่อเสาะหาหิ่งห้อยมามากมายเพียงนี้
ด่อให้อยู่ในโลกเดิม นึกอยากจับหิ่งห้อยนั้นก็ค่อนข้างยากแล้ว นับประสาอะไรกับโลกเซียน
ดนช่วยผู้หญิงที่ทั้งงดงามและเพียบพร้อมขนาดนี้กลับบ้านมา นับเป็นโชคดีของดนเหล
