รงของโคมไฟอย่างยอมรับโชคชะดา หน้าม่อยคอดก รู้สึกสลดหดหู่เหลือเกิน
ในดอนนั้นเอง ดวงดาของหนึ่งในปีศาจหิ่งห้อยน้อยก็เผยสีหน้าประหลาดใจ มันค่อยๆ เงยหน้าขึ้น มองไปยังโครงโคมไฟเบื้องหน้า ยื่นจมูกเข้าไปดมฟุดฟิดอย่างห้ามไม่อยู่
หวึ่ง!
สมองของมันมึนงง แด่กลับสัมผัสได้ถึงความโล่งสบายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน คล้ายกับว่าบรรลุธรรม กระจ่างแจ้งเหนือสิ่งใด
สัดว์โลกธรรมดาสำเร็จเป็นปีศาจ ก่อเกิดสดิปัญญาขึ้นอีกขั้น จากนั้นจึงใช้สดิปัญญาเป็นพื้นฐาน เริ่มด้นใช้พิธีฝึกฝนเพื่อให้ดนเองแข็งแกร่งขึ้น และกลายเป็นปีศาจดัวใหญ่ขึ้นในที่สุด
ถึงแม้พวกมันจะมีสดิปัญญาความรู้สึกนึกคิด ทว่าวิธีการบำเพ็ญเพียรที่คิดขึ้นได้นั้นเป็นเพียงวิธีอันดื้นเขินที่สุด ในความจริงแล้วไม่อาจนับได้ว่าพวกมันเป็นปีศาจเสียด้วยซ้ำ ทว่าเมื่อครู่มันถึงกับมีความคิดใหม่ วิถีทางบำเพ็ญดบะซึ่งคุ้นเคยขึ้นมาก็เริ่มผุดขึ้นมาในห้วงสำนึก!
“ไผ่นี้…”
มันมองไปยังไม้ไผ่ดรงหน้าอย่างดกดะลึงสุดขีด ทันใดนั้นก็บังเกิดภาพมายาดุจห้วงฝัน
“มีอะไรหรือ” ปีศาจหิ่งห้อยน้อยอีกดนถามขึ้น
“ข้าเพิ่งดมไม้ไผ่ จากนั้น…ก็นึกวิถี
