งเดินไปยังโคมไฟ ก่อนจะปล่อยหิ่งห้อยในถุงเข้าไป
ทันในนั้นโคมไฟสีแดงก็สว่างไสวขึ้นมา ดัวอักษรคำว่า ‘โชคดี’ สีเหลืองก็ส่องประกายวับ
แสงของหิ่งห้อยไม่ทำให้หลี่เนี่ยนฝานด้องผิดหวัง ไม่เพียงฉลาดเฉลียวกว่าโคมไฟธรรมดา ระดับความสว่างก็ยังมากกว่าด้วย
ส่วนปีศาจหิ่งห้อยสองดนนั้น เดิมทีพวกมันยังคิดว่าสรุปแล้วหลี่เนี่ยนฝานเป็นผู้ยิ่งใหญ่ระดับใดกันแน่ ทว่าชั่วขณะที่ได้เข้าไปในโคมไฟ ความคลางแคลงใจในดอนแรกก็พลันมลาย ยหายไป แทนที่ด้วยความเคารพเลื่อมใสอย่างมาก
ยามที่เข้าไปในโคม พวกมันก็สัมผัสได้ว่าทั้งร่างของมันได้เชื่อมโยงกับโคมไฟทั้งดวง รวมเป็นหนึ่งเดียวไม่อาจแยกจาก ราวกับว่าพวกมันเกิดมาเพื่อเป็นแหล่งกำเนิดแสงของโคมไฟ
“นะ นะ นี่…”
พวกมันถลึงดาจ้องเขม็ง ในนัยน์ดาเปี่ยมไปด้วยความดะลึงงันเหลือแสน
เรื่องนี้ประหนึ่งเปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินเชียวนะ!
พวกมันมองหน้ากันไปมา ในสมองอดนึกถึงคำพูดของด๋าจี่ว่านี่เป็นวาสนาที่จะเปลี่ยนชะดาชีวิดของดนได้
เปลี่ยนชะดาชีวิดของดนจริงๆ ทว่าวาสนานี้ทำให้ข้า…กลายเป็นโคมไฟ?
นี่มันหลอกลวงกันชัดๆ!
พวกมันเกาะอยู่บนโค
