สงไฟส่องสว่าง ลำบากมาก ข้าเลยคิดว่าทำโคมไฟดีกว่า”
“เป็นเช่นนี้เอง” ต๋าจี่พยักหน้า ในใจนึกชื่นชมยิ่งขึ้น
นายท่านก็คือนายท่าน เห็นได้ชัดว่าเขาสามารถมองเห็นยามราตรีได้แจ่มชัดเยี่ยงยามกลางวัน แต่ก็ยังคำนึงถึงว่าปุถุชนจะมองไม่เห็นยามค่ำคืน ทั้งยังตั้งใจทำโคมไฟขึ้นมา นี่สินะบุคคลระดับปรมาจารย์!
หลี่เนี่ยนฝานหลับตาลง ผ่านไปชั่วครู่ ห้วงสำนึกของเขาก็ออกแบบโครงโคมไฟได้สำเร็จ จากนั้นจึงก้มหน้าก้มตาลงมือทำโคมไฟอย่างตั้งใจ
เขามือไม้คล่องแคล่วยิ่งนัก มีดแกะสลักขยับอย่างพลิ้วไหว ระหว่างขั้นตอนปราศจากการหยุดชะงักแม้แต่น้อย
ทุกครั้งที่ลงมีด เขาไม่จำเป็นต้องลังเลหยุดคิด ท่วงท่าชำนิชำนาญเปี่ยมความมั่นใจ
อีกทั้งมีดแกะสลักเล็กๆ เหล่านั้นคล้ายกับว่าจะใช้แกะสลักได้ทุกสรรพสิ่ง ขยับเพียงเล็กน้อย วัสดุในมือก็หลุดออกมา รังสรรค์ออกมาเป็นสิ่งที่หลี่เนี่ยนฝานต้องการ
มีดแกะสลักเล่มนี้อยู่กับหลี่เนี่ยนฝานมาตลอด แม้จะมีขนาดเล็ก แต่ก็ใช้การได้ดีและพกพาสะดวก
จำได้ว่าระบบมอบมีดเล่มนี้ให้ในตอนที่เขาร่ำเรียนการแกะสลักได้สำเร็จเต็มระดับ
ว่ากันตามตรง ถึงแม้ระบบจะตุ๋นเขาซะเปื่อย แต่ของที่มอบให้ก็คุณภาพใช้ได้
ไม่ว่าจะเป็นเสี่ยวไป๋ เ