เกรงใจกันเกินไปแล้ว ก็ดูเข้าสิ แวะมาทั้งที ยังต้องพกของขวัญมาอีก?
เขาเดินไปอยู่หน้าตู้เย็น ฉับพลันก็สัมผัสได้ถึงความเย็นสดชื่นราวกับอยู่ในห้องที่ติดเครื่องปรับอากาศอย่างไรอย่างนั้น
“อยู่ตรงนี้ดีจริงๆ เลย” หลี่เนี่ยนฝานไปย้ายม้านั่งเข้ามาใกล้กับภูเขาจำลอง ดื่มด่ำกับอากาศเย็นฉ่ำของตู้เย็น
เขาพูดขึ้นอย่างอดไม่ได้ “ต๋าจี่ อีกไม่นานข้าจะทำไอศกรีมแท่ง[1]ให้เจ้ากิน เป็นลาภปากของเจ้าแล้ว”
“ไอศกรีม? คืออะไรหรือ” ต๋าจี่ชะงักงันไป หรือว่าไอศกรีมจะนับว่าเป็นของวิเศษประเภทน้ำแข็ง?
หลี่เนี่ยนฝานจึงอธิบาย “เป็นอาหารชนิดหนึ่ง! ทั้งยาวทั้งแข็ง ทั้งเย็นทั้งเป็นน้ำแข็ง มีรสชาติหลากหลาย กินแล้วสดชื่น เจ้าจะต้องชอบแน่ๆ!”
“ว้าว” ต๋าจี่เลียปาก สีหน้าฉายแววตั้งหน้าตั้งตาคอย “ไอศกรีมเป็นแบบไหนหรือ”
ได้รับคำชื่นชมจากคุณชายหลี่เช่นนี้ เจ้าไอศกรีมนี้จะต้องเป็นของดีอย่างแน่นอน!
“แบบไหนก็มีทั้งนั้น” หลี่เนี่ยนฝานยิ้มบาง จากนั้นจึงพูดว่า “แต่ว่ารอก่อนค่อยทำ ข้าจะไปทำโคมไฟก่อน”
“คุณชายจะทำโคมไฟไปทำไมหรือ” ต๋าจี่เอ่ยถามอย่างสงสัย
หลี่เนี่ยนฝานมือถือมีดแกะสลัก อีกมือหนึ่งถือกิ่งไม้ ตอบว่า “เมื่อวานกลับมาช้า แต่ก็ไม่มีแม้แต่แ
