ลิงหันไปชวนนักพรตซอมซ่อ
ได้ยินดังนั้น นักพรตซอมซ่อตาลุกวาว เอาสิ แต่เจ้าต้องเลี้ยงนะ งานนี้เจ้าได้ส่วนแบ่งไปไม่น้อยเลยนี่ นักพรตซอมซ่อจ้องไป๋หลิงตาเป็นมัน
ตกลง ไป๋หลิงไม่ปฏิเสธ และไม่ได้ทวงตุ๊กตาไม้คืนด้วย
เพราะ… นางได้ยินจูหลานบอกแล้วว่าตุ๊กตาไม้พังแล้ว
มีแต่นักพรตซอมซ่อที่ไม่เชื่อ ยังคงเก็บรักษาไว้อย่างดีราวกับสมบัติล้ำค่า
ไม่นาน ทั้งสองก็กลับเข้ามาในเมือง เลือกจองโต๊ะที่โรงเตี๊ยมที่สูงที่สุด นั่งจิบเหล้ารอชมความโกลาหล
แม้จะมองไม่เห็นภาพรวมทั้งหมดของสำนักเหมันต์น้ำแข็ง แต่ก็พอมองเห็นเค้าลางได้บ้าง
ในขณะเดียวกัน ที่สำนักเหมันต์น้ำแข็ง มีกลุ่มคนกำลังเดินตรงไปยังคลังสมบัติ
ไม่ใช่ใครอื่น ปิงไท่และคณะนั่นเอง
คุณชายตง เมื่อไม่นานมานี้ ข้าได้สมบัติวิเศษชิ้นหนึ่งมาจากแดนลี้ลับ ดูแล้วเหมาะกับท่านมาก ปิงไท่ยิ้มหน้าบานหันไปพูดกับตงหมิง
ฮ่าฮ่าฮ่า… ท่านลุงเกรงใจเกินไปแล้ว สมบัติเพียงเล็กน้อย จะเทียบกับความสัมพันธ์ของสองตระกูลเราได้อย่างไร ตงหมิงตอบอย่างไม่ใส่ใจ
ฮ่าฮ่าฮ่า… นั่นสินะ นั่นสินะ ปิงไท่รอฟังประโยคนี้อยู่พอดี
ขอแค่ได้เกี่ยวดองกับตระกูลตง สถานะของสำนักเหมันต์น้ำแข็งจะพุ่งทะยานขึ้นทันที
ข้างกายยังมีปิงเ
