านำมาพร้อมกันทีเดียวเลย”
ความประทับใจที่หลี่เนี่ยนฝานมีต่อหลินมู่เฟิงยิ่งทวีคูณขึ้นไปอีก
ดูสิ เป็นคนที่มารยาทดีจริงๆ เลย
กล่องอาหารประเภทใช้แล้วทิ้งยังนำมาคืนตนเลย อีกทั้งครั้งก่อนตนก็แค่พูดถึงตู้เย็นไปเรื่อยเปื่อยแค่ประโยคเดียว เขากลับจำใส่ใจ แถมยังตั้งใจนำมาให้ตนอีกต่างหาก
ตัวฉันเมื่อก่อนคิดว่าโลกบำเพ็ญเซียนนั้นแสนอันตราย รบราฆ่าฟันกันทุกแห่งหน ที่แท้ฉันก็เข้าใจผิดไปเองสินะ
หลี่เนี่ยนฝานรับกล่องอาหารมา พลางมองดูผลึกหกเหลี่ยมข้างในด้วยความสนใจใคร่รู้
ผลึกนี้งดงามเหลือเกิน ส่องประกายแสงสีฟ้าคราม ข้างในคล้ายกับมีแสงโคจรอยู่ด้วย สวยงามสะดุดตา
“แกร็ก!” หลี่เนี่ยนฝานเปิดฝากล่องออก
“คุณชายหลี่…” หลินมู่เฟิงกำลังจะบอกให้หลี่เนี่ยนฝานระวังไอเย็นจากผลึกธาตุน้ำแข็ง แต่กลับพบว่าหลี่เนี่ยนฝานหยิบผลึกธาตุน้ำแข็งออกมา แถมยังนำมาถือไว้บนฝ่ามือด้วย
ในตอนนั้นเขาจำต้องกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอไป
ผลึกนั้นเย็นเฉียบยามอยู่ในมือ ให้ความรู้สึกดีเหลือเกิน ทันใดนั้นความเย็นเบาบางก็ส่งผ่านมา ทำให้หลี่เนี่ยนฝานรู้สึกว่าสติสัมปชัญญะสดชื่นขึ้นมา
กระนั้น หัวคิ้วของหลี่เนี่ยนฝานก็ขมวดน้อยๆ เอ่ยว่า “แต่ว่า อุณหภู
