รัญจวนทั่วไปของมวล
บุปผา หากแต่เป็นกลิ่นหอมของโอสถ!
ชวนให้พวกหลินมู่เฟิงสั่นสะท้านไปทั้งร่าง สติสัมปชัญญะโล่งโปร่งสบาย
พวกเขาเหลือบไปมองโอสถวิเศษหญ้าเซียนในเรือนอย่างห้ามไม่อยู่ หัวใจเริ่มเต้นระรัวกว่าเดิม
โอสถวิเศษหญ้าเซียนเหล่านี้เติบโตได้ดีเกินกว่าจินตนาการได้ แต่ละต้นงอกงามดี กลิ่นหอมเย้ายวนประสาทสัมผัส ราวกับกำลังแย่งชิงความโปรดปรานจากคุณชายหลี่
ถึงขั้นที่หลินมู่เฟิงเห็นโอสถวิเศษต้นหนึ่งซึ่งเดิมทีไม่เคยออกดอก บัดนี้กลับผลิดอกออกมาเสียอย่างนั้น…
ช่างประจบประแจงเสียจริง!
หลินมู่เฟิงพลันเกิดความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจขึ้นมาทันที สู้ไม่ได้ สู้ไม่ได้
หลี่เนี่ยนฝานกำลังเดินหมากอยู่กับต๋าจี่ ทันทีที่เห็นหลินมู่เฟิงก็คลี่ยิ้ม “โอ้ ผู้เฒ่าหลินมาหรือ ยินดีต้อนรับ”
“คำนับคุณชายหลี่ แม่นางต๋าจี่”
หลินมู่เฟิงรีบอวดของขวัญในทันที พร้อมเอ่ยว่า “คุณชายหลี่ ครั้งก่อนได้ยินท่านบอกว่ายังไม่มีตู้เย็น พอดีข้าโชค
ดีได้ของเล่นมาใหม่ จึงนำมาให้”
“โอ้? ตู้เย็นมาแล้วหรือ”
หลี่เนี่ยนฝานดวงตาเป็นประกาย พูดขึ้นมาอย่างตั้งหน้าตั้งตารอ
“อยู่ในนี้” หลินมู่เฟิงหยิบกล่องอาหารออกมาส่งให้หลี่เนี่ยนฝาน “ยังมีกล่องอาหารในครั้งก่อน ข้
