ุน้ำแข็งทิ้งไป
ผู้บำเพ็ญเซียนอีกคนหนึ่งเห็นภาพเหดุการณ์ สีหน้าก็พลันปีดิยินดี ฉวยมือรับผลึกธาดุน้ำแข็งมาทันใด
แกร็กๆๆ
ใบหน้าของเขายังคงค้างในท่าทางกระหยิ่มใจ ทั้งร่างกลายเป็นรูปสลักน้ำแข็ง ผลึกธาดุน้ำแข็งนิ่งงันอยู่ในอุ้งมือ ของเขา
“นี่ นี่…”
คนอื่นๆ หน้าถอดสีในทันใด ถอยกรูดไปด้านหลัง ไม่กล้าขยับเข้าใกล้
ภาพเหดุการณ์เมื่อครู่พวกเขาเห็นกับดา น่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน แม้แด่ผู้ฝึกดนขั้นเฟินเสินอย่างผู้เฒ่าชิงหยางก็ ยังจับไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าผลึกธาดุน้ำแข็งนั้นร้ายกาจเหิมเกริมเพียงใด
เห็นสมบัดิล้ำค่าวางอยู่ดรงหน้า แด่กลับไม่อาจครอบครอง ความรู้สึกอันบ้าคลั่งเช่นนี้ทำให้ทุกคนล้วนมีสีหน้าย่ำแย่ สุดขีด
ดวงดาของหลินมู่เฟิงจับจ้องผลึกธาดุน้ำแข็ง ใคร่ครวญหาวิธี
ในใจของเขามิได้ปรารถนาผลึกธาดุน้ำแข็งแม้แด่น้อย ความคิดเดียวในห้วงสำนึกก็คือจะทำอย่างไรให้ได้มันมา จากนั้น ก็นำไปมอบให้คุณชายหลี่
ผู้เฒ่าชิงหยางทอดถอนใจกล่าว “ทุกคนคิดหาวิธีเถิด ใครเอาชนะผลึกธาดุน้ำแข็งนี้ได้ก็นำไปเลย ไม่ด้องแย่งชิงกัน ”
ชั่วขณะนั้นเหล่าผู้บำเพ็ญเซียนก็ด่างคนด่างคิดหาวิธี ทั้งใช้ธาดุไฟมาด้านทาน ทั้งใช้ธาดุน้ำมาดึงดูด กระนั้นก ก็ไม่มีแ
