เหนือในดินแดนของราชวงศ์เซีย ยนเฉียนหลงใช่หรือไม่”
หญิงชราพยักหน้า “ใช่แล้ว”
จงซิ่วครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะพูดว่า “ข้าจำได้ว่าประมุขสำนักจินเหลียนมีนามว่าอู๋หานเยียน”
“นั่นพี่สาวข้า…” หญิงชราทอดถอนใจคราหนึ่ง สีหน้าระคนความเจ็บปวด “เมื่อสามเดือน ก่อนนางออกไปฝึกฝนหาประสบการณ์ ถูกตัวต่อหมื่นพิษทำร้ายจนบาดเจ็บ เหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว”
“เช่นนั้นก็ดีน่ะสิ!”
จักรพรรดิลั่วชะงักไป ก่อนจะได้สติกลับมาทันใด ในใจเต็มตื้นเหลือแสน
ทว่าจากนั้นก็รีบกระแอมออกมา “ข้าหมายถึง…เช่นนั้นก็ชวนให้ปวดใจยิ่งนัก!
แต่วางใจเถิด ก็แค่ตัวต่อหมื่นพิษ ราชวงศ์เซียนเฉียนหลงของข้ามีโอสถวิเศษที่ใช้ถอนพิษนี้อยู่พอดี ประเดี๋ยวจ จะไปนำมาช่วยเจ้า!”
ในใจของเขาลิงโลด กำลังกังวลอยู่พอดีว่าจะสานสัมพันธ์กับพวกเขาได้อย่างไร โอกาสมาถึงแล้ว!
หญิงชราสีหน้าพลันปีติ กล่าวอย่างเหลือเชื่อ “ท่านยินดีมอบยาถอนพิษให้ข้าจริงหรือ”
นางย่อมกระจ่างดีว่าราชวงศ์เซียนเฉียนหลงมียาถอนพิษ เพียงแต่ตลอดสามเดือนมานี้ ไปขอความช่วยเหลือมาไม่รู้กี่สำนั ก ถูกปฏิเสธมามากเหลือรับ สำนักจินเหลียนเป็นเพียงสำนักเล็กเท่าเมล็ดงา ไม่มีใครเห็นอยู่ในสายตา ไม่มีใครยินดี ช่วยเหลือ
“เจ้าตา
