ะยอมเดือดร้อนเพียงเพราะพวกเจ้าไม่กี่คน”
จักรพรรดิลั่วส่ายหน้า กล่าวเสียงเย็น “ผู้ไม่รู้ย่อมไม่กลัวโดยแท้ หากปรมาจารย์อยากจะฆ่าเจ้า แค่คิดไปส่งเดชเขาก็จัดการได้แล้ว!”
“น่าขันสิ้นดี หากแข็งแกร่งอย่างที่เจ้าพูดจริง ข้าอยู่นี่ ไฉนจึงไม่เห็นเขามาช่วยพวกเจ้าเลยเล่า” นักพรตเทียนหมัวได้ใจเสียเต็มประดา สองมือถือธงพลางโบกสะบัด
“โฮก!”
ชั่วขณะนั้น กลุ่มไอดำก็ส่งเสียงคำราม พุ่งเข้าโจมตีจักรพรรดิลั่วและจงซิ่ว
อั่ก!
ทั้งสองถูกไอดำกระแทกจนกระเด็น สูญสิ้นเรี่ยวแรงต่อสู้
“ท่านพ่อ!” ลั่วซืออวี่ถูกมัดไว้ เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็ตกใจจนใบหน้างามสะคราญถอดสี
“ฮ่าๆๆ โฉมงามอย่าได้เกรงกลัว ประเดี๋ยวมาหาข้า ข้าจะเอ็นดูเจ้าเป็นอย่างดี” นักพรตเทียนหมัวมองลั่วซืออวี่พร้อมหัวเราะอย่างหยาบโลน “จักรพรรดิลั่ว ข้าต้องขอบคุณที่เจ้าอุตส่าห์ยกภรรยากับลูกสาวให้ข้านำมาทำเตาหลอม”
สาวงามย่อมมาก่อน แม้ว่าเขาแทบจะอดรนทนไม่ไหว แต่ก็ยังไม่ลืมเรื่องหลัก รีบสาวเท้าเข้าไปหานานนาน…
………………………………………..