พลางหลับตาลงอย่างห้ามไม่อยู่ ดื่มด่ำกับความอิ่มเอมซึ่งไม่เคยสัมผัสมาก่อน
ในปากของนางยังคงมีเนื้อนกอินทรีอยู่เล็กน้อย ทันทีที่ฟันบดเคี้ยวลงไป รสสัมผัสก็ทำให้ดวงตาของนางเป็นประกายวับในฉับพลัน
เนื้อนกอินทรีในน้ำแกงเห็ดตุ๋นนกอินทรีซึ่งผ่านการตุ๋นไฟอ่อนนั้นนุ่มเคี้ยวง่ายกำลังพอดี ในเมื่อถ้าหากแข็งเกินไปอาจกินยากสักหน่อย ก็ไม่อาจทำให้เละเกินไปจนสูญเสียรสชาติ กอปรกับน้ำแกงซึ่งหลงเหลืออยู่ ย่อมนำพามาซึ่งความสุขล้นเต็มประดา
อร่อย!
นอกจากคำนี้ นางก็ไม่รู้ว่าควรพรรณนาน้ำแกงเนื้อนกอินทรีชามนี้ว่าอย่างไรแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่นางรู้สึกว่าคลังศัพท์ของตนแร้นแค้นเหลือเกิน
ยามที่นางกำลังจะอดใจไม่ไหว กินน้ำแกงเป็นคำที่สอง ใบหน้าของนางก็พลันแดงระเรื่อ
พลังปราณทั้งร่างเริ่มพลุ่งพล่าน สมองตกอยู่ในภาวะว่างเปล่า
ผ่านไปเนิ่นนานกว่าหลินมู่เฟิงจะได้สติกลับมา เขามองไปยังน้ำแกงด้วยแววตาตื่นตะลึง
นี่ นี่มันเกิดอะไรขึ้น
ถึงอย่างไรก็ใส่โอสถวิเศษเสียมากโข มีฤทธิ์เพิ่มพูนพลังปราณยังพอเข้าใจได้ ทว่า…เหตุใดจึงมีทำนองมรรคาได้เล่า?!
แม้ว่าทำนองมรรคานี้จะไม่เข้มข้นเท่าน้ำชาที่ดื่มครั้งก่อน แต่เบื้องหน้ามีน้ำแกงอยู่หนึ่ง
