ี่ ก็คงจะเข้าใจได้กระมัง
หลี่เนี่ยนฝานกลับยิ้มร่าอย่างเบิกบาน “ฮ่าๆๆ นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีฟังก์ชันลบข้อมูล แถมยังสั่งการด้วยเสียงได้
ด้วย”
หลินมู่เฟิงมุมปากกระตุกวูบ ทว่าทำได้เพียงฝืนตอบไปอย่างกระอักกระอ่วน “เหอะๆ ใช่แล้ว”
หลี่เนี่ยนฝานจึงเอ่ยถามว่า “ภาพในนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไรหรือ”
“คุณชายหลี่ ขอเพียงในใจของท่านนึกภาพ มันก็จะบันทึกภาพในใจของท่านออกมา”
“น่าสนใจ” หลี่เนี่ยนฝานหยิบผลึกแก้วกลมขึ้นมาอย่างตื่นตะลึง พลางนึกในใจ
ไม่สู้ลองสักหน่อยดีกว่า
เขาค่อยๆ หลับตาลง สมองสร้างภาพขึ้นมา
ผลึกแก้วส่องสว่างเบาบางวาบหนึ่ง เมฆขาวหนาชั้นแล้วชั้นเล่าล่องลอยอยู่ภายใน
นัยน์ตาของหลินมู่เฟิงและหลินชิงอวิ๋นหดวูบ จ้องเขม็งไปยังพระธาตุแผ่ธรรม พวกเขาสงสัยเหลือเกินว่าสรุปแล้ว
หลี่เนี่ยนฝานนึกภาพใดอยู่
ผ่าง!
ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือไม่ มีเสียงระฆังดังก้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่ในหูของพวกเขา
ชั่วขณะนั้นเอง แสงอรุณเบิกฟ้า แสงสีทองเอิบอาบหมู่เมฆเหล่านั้นจนกลายเป็นสีทอง!
ภาพเคลื่อนไกลออกไป หมู่เมฆไร้ที่สิ้นสุดแผ่คลุมผืนนภา และพระพุทธองค์ขนาดมหึมาสีทองอร่ามก็ปรากฏแก่สายตาของหลินชิงอวิ๋นและหลินมู่เฟิง
นี่คือพระพุทธรูปทองคำ
