ห็นไป๋หลิงฆ่าปิงหยวนจริงๆ เหล่าไทยมุงต่างก็สายตาล่อกแล่ก
ฮ่าฮ่าฮ่า… สมบัติวิเศษเป็นของข้าแล้ว ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งพุ่งออกจากฝูงชน ตรงเข้าหาจูหลาน
รนหาที่ตาย ไป๋หลิงหน้าเครียด
เคร้ง
แสงกระบี่วูบวาบ ตัดหัวเจ้าโง่เง่านั่นกระเด็นทันที
แม้จะเป็นแค่ขั้นรวบรวมวิญญาณแต่ก็ถือว่าแกร่งกว่าจูหลาน
แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น
สายตาของทุกคนเริ่มมองมาที่ไป๋หลิงและจูหลานอย่างไม่เป็นมิตร
ก่อนหน้านี้ยังเกรงใจสำนักเหมันต์น้ำแข็ง แต่ตอนนี้ไม่มีใครกลัวแล้ว เป้าหมายคือฆ่าคนชิงสมบัติ
ในกลุ่มคนพวกนี้ มีระดับ ขั้นผสานแก่นแท้ ปะปนอยู่ไม่น้อย
ทำยังไงดี จูหลานรีบขยับเข้ามาใกล้ไป๋หลิง
ไม่มีตุ๊กตาไม้ นางก็ไร้ทางสู้ นางยังไม่ได้แก้แค้น ยังหาเย่หนานไม่เจอ จะมาตายที่นี่ไม่ได้
ทำไงได้ ก็ต้องฝ่าวงล้อมออกไปสิ ไป๋หลิงตอบอย่างไม่ยี่หระ
ได้ยินดังนั้น จูหลานตกใจแทบสิ้นสติ ผู้ฝึกตนเยอะขนาดนี้ จะฝ่าออกไปได้ยังไง
ในจังหวะที่ทั้งสองกำลังจะลุยฝ่าวงล้อม
ตูม
พลังบางอย่างระเบิดขึ้นกลางวงล้อม อานุภาพไม่ได้รุนแรง
แต่กลับทำให้ฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่ว
เกิดความโกลาหลขึ้นทันที เสียงไอโขลกเขลกดังระงมเพราะสำลักฝุ่น
ไม่มีใครรู้เลยว่า มีเงาร่างประหลาดวูบ
