มปราณยังทบทวีขึ้น
หนึ่งร้อยส่วนในนั้นเป็นเพราะต้องได้รับโอกาสอันยิ่งใหญ่เป็นแน่!
มันมีความรู้สึกว่า เมื่อใดที่ตนได้รับโอกาสนั้นบ้าง ก็ย่อมต้องอยู่ห่างการสำเร็จเป็นเซียนไม่ไกลแล้ว!
ในเมื่อบัดนี้จิ้งจอกสวรรค์เก้าหางถูกอารามเต๋าหลินเซียนจับไปแล้ว ก็ทำได้เพียงพักไว้ชั่วคราว จับน้องสาวของนางไว้ก่อน ไม่แน่อาจได้ผลประโยชน์อื่น!
นัยน์ตาจักรพรรดิปีศาจจันทราเงินประกายวาบ จับจ้องปีศาจวัว เอ่ยเสียแข็ง “จิ้งจอกหกหางอยู่ที่ไหน”
“เรียนพระราชา อยู่ในป่าเร้นลับไม่ไกลออกไปจากที่นี่ขอรับ” ปีศาจวัวรีบตอบ
“ทำได้ดี!”
จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินคำรามลั่น เอ่ยเสียงเย็น “ครั้งนี้ข้าลงมือเอง!”
พูดจบ ปีกคู่หนึ่งก็สยายออกบนแผ่นหลังของเขา พุ่งทะยานขึ้นฟ้า โบยบินไปบนท้องฟ้าอย่างว่องไว ด้านหลังของเขา มีปีศาจนับไม่ถ้วนคอยติดตาม ปราณปีศาจทะลวงฟ้าฉับพลัน น่าสะพรึงกลัวสุดขีด
ในภัตตาคารในเมืองลั่วเซียน มีเพียงห้องเดียวที่ยังส่องสว่าง เปลวไฟตะเกียงน้ำมันสั่นไหวน้อยๆ ตามแรงลม
เหยาเมิ่งจีใช้มือพยุงศีรษะ ยังคงจ้องมองคำพูดนั้นของหลี่เนี่ยนฝาน พยายามเค้นสมองขบคิด
ไม่ได้นอนมาสามวันสามคืน ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องทำความเข้าใจคำบอกใบ้ของปรมาจารย์ให้ได้
ปรมาจารย์สนใจในโชคชะตา มีเพียงผู้ที่ฟังคำใบ้ออกจึงจะนับว่าเป็นผู้มีชะตา จึงจะเอาชนะใจเขาได้!
เขารู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าได้แตะถึงขอบแล้ว แต่ก็ดันขาดอีกเพียงก้าวเดียวกว่าจะถึงประตู
ในตอ
