ตอนที่ 56 สหายกระบี่คู่ยินดีช่วยเหลือ
ปรมาจารย์!
ปรมาจารย์ผู้ปลีกวิเวก!
ผู้เฒ่ามีชีวิตมาสามพันปี สามสิบชาติภพ นี่เป็นปรมาจารย์ที่เยี่ยมยอดที่สุดที่เขาเคยพบในชีวิตนี้!
การได้พบกับบุคคลระดับนี้ เดิมทีก็นับเป็นโชคแล้ว แต่หากได้ผูกมิตรด้วยแล้วจะเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่!
รุ่งแล้ว ข้ารุ่งแล้ว!
ใบหน้าแก่ชราของเขาแดงก่ำ เต็มตื้นจนไม่เป็นตัวของตัวเอง
“จริงสิ เมื่อครู่เจ้าบอกว่าปรมาจารย์เตือนมา?” ผู้เฒ่ามองฉินม่านอวิ๋นพลางเอ่ยถาม
ฉินม่านอวิ๋นพยักหน้า “อาจารย์ เป็นเพราะจิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง สถานที่พำนักของปรมาจารย์จึงมักมีผู้บำเพ็ญเซียนโผล่มาอยู่บ่อยครั้ง ทำให้ปรมาจารย์ถูกรบกวน”
“ปัง!”
ผู้เฒ่าทำให้ก้อนหินข้างกายป่นเป็นผุยผง บริภาษด้วยความเดือดดาล “เหิมเกริม เหิมเกริมนัก! เจ้าคนพวกนั้นวอนตายเสียแล้ว!”
เขามองฉินม่านอวิ๋น เอ่ยอย่างเร่งร้อน “ไฉนเจ้าถึงเพิ่งจะมาบอกข้าเอาป่านนี้ คำเตือนสำคัญเช่นนี้จำต้องสะสางเป็นอันดับแรกจึงจะถูก! รีบนำกำลังทั้งหมดของอารามเต๋าหลินเซียนไป ต้องช่วยปรมาจารย์ขจัดความทุกข์ร้อนนี้ให้จงได้!”
“ปรมาจารย์ยังมีคำเตือนใดอีกหรือไม่” ผู้เฒ่าเอ่ยปากถาม น้ำเสียงแฝงความคาดหวังอย่างห้ามไม่อยู่
คำเตือนของปรมาจารย์คืออะไรน่ะหรือ นั่นไม่ใช่ปัญหา หากแต่เป็นโอกาส เป็นโอกาสทองที่จะเอาใจปรมาจารย์
อย่างไรเล่า!
ฉินม่านอวิ๋นกัดริมฝีปาก จากนั้นจึงเอ่ยอย่างกระอักกระอ่วนใจ “อาจารย์ ปรมาจารย์ชอบดื่มหย
